ΑΝΑ-ΝΤΡΟΠΗ

Μερικά μπάνια και δυο τρείς καφεδιές στην ξαπλώστρα της παραλίας, μας χωρίζουν από τις εκλογές και η στήλη δεν μπορεί να μην κινείται, γύρω από το “μεγάλο γεγονός”.

Σήμερα στην συγγραφή ενός ακόμα κειμένου, θα βοηθήσει και ο εξαιρετικός τραγουδοποιός, Ορφέας Περίδης με το τραγούδι του “Εκλογές”.  

Άξιος γιός του πατέρα του και αναθρεμμένος με τις παραδόσεις και το ήθος της αστικής τάξης, ο Τζώρτζης (όχι γιατί είμαστε και Ευρωπαίοι) υποσχέθηκε αυξήσεις στους μισθούς, παροχές και εξάλειψη του AIDS(!!!) συνδυασμένο με μεταστροφή του φαινομένου του θερμοκηπίου(!!!).

Η απόδειξη, είναι σε αρκετά κακή φωτογραφία, όμως αν της δώσει κανείς λίγη σημασία, διακρίνεται:

Ας το ξεπεράσουμε όμως και αυτό. Το ΠΑΣΟΚ, υπόσχεται πως θα βοηθήσει τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, που κανείς ποτέ δεν θα μάθει, πως έγιναν ασθενείς και αν αυτό το φαινόμενο παρατηρείται τα τελευταία 3 χρόνια επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας.  

Ο πρωθυπουργός, βρέθηκε στην Αυστραλία. Έτσι για να βρεθεί δίπλα στην ομογένεια. Η οποία ομογένεια, βέβαια, δεν έχει άμεσο αντίκτυπο από την πολιτική που ακολουθεί οπότε γιατί να έχει πρόβλημα μαζί του; Άλλωστε όπως λέει και ένας φίλος μου, “οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι”.

Πάντως, η Νέα Δημοκρατία, έκανε μεγάλο καλό στις ειλικρινείς σχέσεις κυβέρνησης-λαού. Την οποία βέβαια, κανείς δεν θα μπορούσε να παρουσιάσει πιο γλαφυρά, από τον Νικόλα Μπογιόπουλο, συντάκτη του “Ριζοσπάστη” από τον οποίο και αντιγράφω:  

“Η ιστορία με τα ομόλογα - θα το επαναλάβουμε - είναι φοβερή ως προς τούτο: Μέχρι τώρα οι γαλαζοπράσινοι συναγελαζόμενοι με τους Πρινιωτάκηδες, τους Παπαμαρκάκηδες και τους JP Morgan…άκηδες, μας έλεγαν ότι δεν υπάρχουν προμήθειες, ότι δε γίνονται “βουτηχτές”, ότι δεν υπάρχουν μίζες. Εδώ και δυο μήνες, οι εμπλεκόμενοι στο “κόλπο” όχι μόνο το ομολογούν, αλλά το φωνάζουν: Και μίζες υπάρχουν, και παχυλότατες είναι, και για πάγια πρακτική πρόκειται!

Αν αυτό το “φόρα παρτίδα” δεν είναι σαπίλα, αν δεν είναι η τέλεια παρακμή του πολιτικο-οικονομικού τους συστήματος, τι είναι;”

Για τον Συνασπισμό τα έχουμε πει πολλές φορές. Τι άλλο να πεις; Τώρα τι είναι αυτή η κόντρα με την εκκλησία, δεν έχω καταλάβει. Πάντως η φωτογραφία που βρήκα, τα “σπάει” όλα.

Τελειώνουμε για σήμερα, γιατί δεν έχω και πολύ έμπνευση. Άντε καλή σας νύχτα! Από κάτω το τραγουδάκι του Περίδη που σας υποσχέθηκα:

“Θάλασσα στην Λάρισα
σιδηρόδρομος στην Κρήτη
όχι τρύπες στις δεκάρες
έρχονται εκλογές

Πέσε μόνος σου αρχηγέ
από το προεκλογικό μπαλκόνι
κι ότι μας ενώνει
είναι αυτό που δεν θα γίνει ποτέ

Αν δεν βγείτε πρώτο κόμμα
το ίδιο βράδυ Κυριακής
θα καείτε ζωντανοί
σαν λαμπάδες στις κολόνες της ΔΕΗ

Κι αν δεν βγούμε πρώτοι εμείς
το ίδιο βράδυ Κυριακής
να μας τρώνε τα λιοντάρια
στον ιππόδρομο με βάρδια

Εργα στις οδούς
θέσεις και μισθοί αυξήσεις
εντυπώσεις υποσχέσεις
έρχονται εκλογές

Κάθε τέσσερα χρονάκια
μία Κυριακή πολίτες
κι ότι δεν τους είπες
γράψτο στο ψηφοδέλτιο”

Αρθρα | 2 Comments »

 Τα έχουμε ξαναπεί, η προεκλογική μάχη, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα, κυρίως στις τηλεοράσεις. Ακόμα περισσότερο στην κρατική. Όποιος είχε την τύχη (γιατί θεωρώ τύχη να πέσεις πάνω σε τέτοιο ντοκουμέντο) είδε στην ΝΕΤ και στην εκπομπή “Press” τους Βουλγαράκη και Πάγκαλο, να συζητούν, με δημοσιογράφους.

Όχι, με εκπροσώπους του ΚΚΕ και του Συνασπισμού, ας πούμε, αλλάμε δημοσιογράφους. Στην λογική, ότι “εντάξει, ένας από τους δύο θα βγει, οπότε φέρνουμε αυτούς να μιλήσουμε”. Ας αφήσουμε όμως και αυτό το θέμα, που λίγο πολύ είναι γνωστό.

Αφού ούτως ή άλλως δεν συζητάνε θέσεις, αλλά αναλώνονται σε κακαρίσματα για ζητήματα διαχείρισης, τι να το κάνουν το ΚΚΕ; Δεν πρόκειται να τους δώσει αυτό που θέλουν. Κι όμως ο Πάγκαλος, στην προσπάθειά του να κατηγορήσει το ΚΚΕ, φανέρωσε για μια ακόμη φορά την σύγκληση Νεας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμού. 

Συγκεκριμένα, ο “κ.” Πάγκαλος τόνισε ότι τα τρία κόμματα συμφωνούν σε ότι έχει να κάνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση. “Συμφωνούμε”, είπε με τα δύο κόμματα “στο Μάαστριχτ, στο Σέγκεν”. Για μια ακόμη φορά, η αμφιβολία που υπάρχει σε μεγάλο κομμάτι του λαού “μήπως είναι ίδιοι ΠΑΣΟΚ και Νεα Δημοκρατία;” άρθηκε και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη. 

Όσο για το δεκανοίκι της αστικής τάξης (ΣΥΝ) ότι και να πει κανείς είναι λίγο. Ο ρόλος του ως αριστερό άλλοθι σε κάθε αντιλαϊκή επιλογή, είναι γνωστός. Γι αυτό πρέπει να γυρίσουμε και στους τρείς την πλάτη. Ισχυρό ΚΚΕ λοιπόν και μείωση του ποσοστού του δικομματισμού (και τον ΣΥΝοδοιπόρων του), είναι η μόνη λύση.

Υ.Γ 1 Απίστευτο το σκιτσάκι, έτσι;    

Αρθρα | 1 Comment »

“Με μεγάλη ευχαρίστηση διαπίστωσα ότι η Αριστερά ξεκίνησε ένα μεγάλο κίνημα ώστε να αποκτήσουμε “ανοιχτές ακτές δωρεάν για το λαό”.(…) Το ΚΚΕ, μάλιστα, πήγε ένα βήμα μακρύτερα, με το οποίο ουδείς μπορεί να διαφωνήσει. 

Ζήτησε “οι ακτές, τα δάση, τα βουνά και οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις να γίνουν λαϊκή περιουσία” (…) επιβάλλεται το κίνημα του τζάμπα να επεκταθεί και στα ξενοδοχεία και στα πλοία και στα ταβερνάκια και σε ό,τι άλλο έχει ανάγκη ο λαός για να αξιοποιήσει τις δωρεάν παραλίες.

Και επειδή κανένας δε θα μπορεί να τα χαρεί όλα αυτά έστω και δωρεάν αν δεν έχει άπλετο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή του, θα πρέπει να μειωθούν δραστικά οι ώρες εργασίας, χωρίς όμως παράλληλη μείωση των αποδοχών. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις προσυπογράφω απολύτως στο όραμα μιας χώρας όπου όλα είναι δωρεάν και κανένας δε θα δουλεύει. Το ζήτημα είναι πού να τη βρεις αυτή τη χώρα!”

Τα λόγια αυτά, όπως θα έχετε ήδη αντιληφθεί, ανήκουν στον Ι.Κ. Πρετεντέρη. Πολλά πράγματα δεν έχει να γράψει κανείς σχετικά με την ποιότητα του κειμένου και τον επιχειρημάτων του. Ο “κύριος” αυτός, προασπίζει σταθερά τα συμφέροντα της τάξης με την οποία έχει επιλέξει να συστρατευθεί.

Μόνο που υπάρχουν καμιά δύο, ενστάσεις. Κατ’ αρχήν: Ντρέπομαι που κάνω την ίδια δουλειά με τον εν λόγω “κύριο”. Και δεν είμαι μόνο εγώ. Κάτι τέτοιοι, απαξιώνουν την δουλειά των δημοσιογράφων και δίνουν τροφή σε όσους μιλάνε για αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους.

Όσο για τα υπόλοιπα; Λογικά ακούγονται και κατά πάσα πιθανότητα τα πιστεύει. Μήπως αυτός και οι όμοιοί του, έχουν βγει ποτέ στο μεροκάματο για να καταλάβουν τι σημαίνει να έχεις αγωνία για το αύριο. Οι αυλοκόλακες, οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι πάντου επιζούσαν, μέχρι το ο λαός να ξεσηκωθεί και να τους πετάξει εκεί που τους αξίζει. Στα σκουπίδια της ιστορίας.

Ο ίδιος προφανώς θεωρεί εργασία αυτό που κάνει. Δεν είναι όμως έτσι. Γιατί νομίζετε ότι το Υπουργείο Εργασίας, μετονομάστηκε σε Υπουργείο Απασχόλησης. Διότι, ούτως ή άλλως προασπίζει τα συμφέροντα, αυτών που κάνουν το χόμπι τους. Για τους υπόλοιπους που δουλεύουν για να ζήσουν ούτε λόγος.

Αυτό είναι άλλωστε και ο κ. Ντερμπεντέρης. Ένας άνθρωπος που έχει κάνει το χόμπι του (αντικομμουνισμός) επάγγελμα. Μπράβο σας λοιπόν. Όμως θα πρέπει από εδώ και πέρα να σκέφτεστε λίγο πριν γράψετε. Να μάθετε πως το ΚΚΕ είναι διαχρονικό κόμμα εργατικό, που ποτέ δεν μίλησε για κατάργηση της εργασίας αλλά σε αντίθεση με τις αηδίες που εκστομίζεται, την θεωρεί ΔΙΚΑΙΩΜΑ.

Ι.Κ Ντερμπεντέρη, όταν θα έρθει η ώρα, ο λαός θα σε πετάξει σαν την τρίχα από το ζυμάρι. Μέχρι τότε μπορείς να επιτίθεσαι με τέτοια χυδαία σχόλια στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, αλλά και στον ίδιο τον λαό. Και όπως έλεγε και η Μ. Δημητριάδη: “Ούτε ένας χαφιές, δουλειά να μην βρίσκει” 

Υ.Γ1: Παρά την βροχή, τουλάχιστον 200 άτομα βρέθηκαν στην πλατεία του Αγ.Μελέτη στα Σεπόλια, για συγκέντρωση του ΚΚΕ.

Υ.Γ.2 Τι έγινε στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας; ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ απήχαν από το συνέδριο, στο οποίο η πρώτη είναι η πλειοψηφούσα παράταξη. Έτσι εξαργυρώνουν την ψήφο των εργαζόμενων. Γυρίζοντας την πλάτη τους στο συνέδριο. Το ίδιο ας κάνουμε και εμείς στις βουλευτικές εκλογές.

Υ.Γ 3 Το Πολιτικό Blog, αναμένεται να φιλοξενήσει συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις, στις πολύ ενδιαφέρουσες (στην πλειοψηφεία τους) ερωτήσεις.

Αποκαλύψεις | 2 Comments »

 To παρακάτω σύνθημα μου του έστειλαν σύντροφοι από την πολύπαθη (ελέω ΠΑΣΟΚΩΝ) Κρήτη και το αναδημοσιεύω σαν θέμα του blog… 

Για του λαού την νίκη
στην μάχη πάντα πρώτοι
Όρκος στην μνήμη
του Καπετάνιου Γιώτη!

Υ.Γ. Όλοι στην προφεστιβαλική εκδήλωση 31/5 - 1/6 στην πανεπιστημιούπολη του Ρεθύμνου

Αποκαλύψεις | 1 Comment »

Τέρμα τα ψέματα. Αν ο Μαο, ήταν ο “μεγάλος τιμονιέρης”, τότε ο Αλέξης Τσίπρας, πως μπορεί να χαρακτηριστεί;

Ανανεωτής αριστερός, όχι γραβατωμένος, μέσα σε όλα, πάει σε μπαράκια, τα πίνει, τα φτύνει, δεν φροντίζει για το προφίλ του (χα!χα!) και είναι η ελπίδα μας (πήδα, πήδα, πήδα μας).

Το παλικάρι έδωσε (ακόμα μια) συνέντευξη σε ιστοσελίδα ανδρικού lifestyle (ε, τώρα μάλιστα), όπου τα είπε όλα. 

 Ας δούμε την συνέντευξή του:

 Ο Αλέξης Τσίπρας στο ΜΕΝ 24  Του Γιάννη Γεωργόπουλου

Αποτελεί το κυριότερο εκφραστή της “nouvelle vague” στην φειδωλή -από φρέσκα πρόσωπα και ιδέες- πολιτική ζωή του τόπου. (Χαχαχαχαχαχα) Ο Αλέξης Τσίπρας εισάγει νέα ήθη (ε;) υιοθετώντας μία διαφορετική τεχνοτροπία διότι πολύ απλά είναι ο εαυτός του (κι εγώ, τι κερδίζω;). Το politically correct λεξιλόγιο δεν συμβαδίζει με την μεγάλη έκπληξη των δημοτικών εκλογών που εξελίχθηκε σε… Κόπερφιλντ του Συνασπισμού.

(Εδώ έχουμε την πρώτη παρατήρηση. Ποιού Συνασπισμού; Η παράταξη ήταν η ανοιχτή πόλη. Και όπως έλεγε και ο Αλεξέι Τσιπρώφ πίσω από τις εκλογές, στις δημοτικές ψηφίζουμε με τοπικά κριτήρια)

Ξεχάστε την ξύλινη γλώσσα και τις τετριμμένες διπλωματικές δηλώσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας αναλύει τα χωροταξικά και πολεοδομικά προβλήματα της πρωτεύουσας με την ίδια άνεση που μιλάει και για την αγαπημένη ομάδα του, τον Παναθηναϊκό (Έεεεεεεεεεεεεεεεεεξω απ’ τα δόντια). Στηλιτεύει τα κακώς κείμενα του πολιτικής ζωής της χώρας και δεν διστάζει (όχι, ε;) να αυτοσαρκαστεί ενθυμούμενος ευτράπελα περιστατικά από την προεκλογική περίοδο. Παράλληλα, τάσσεται υπέρ του Ντέμη Νικολαΐδη και εκφράζει για ακόμη μία φορά τον θαυμασμό του στον Τσε Γκεβάρα. Αλέξης Τσίπρας de profundis…
Βούγι… (σόρρυ)Τσίπρας:«Να θυμίσω ότι στις δημοτικές εκλογές το ψηφοδέλτιο «Ανοιχτή Πόλη» ήταν αποτέλεσμα συμμαχίας ευρύτερων αριστερών δυνάμεων. Το 10,5% το αποδίδω εν πολλοίς στο ύφος με το οποίο επικοινωνήσαμε τις επεξεργασμένες θέσεις μας.

Ύφος άμεσο και καθόλου γκρινιάρικο (;). Όλοι μαζί αποφασίσαμε ότι η Αριστερά δεν θα είναι ως συνήθως μια γκρινιάρα αντίπαλος αλλά χαρούμενη και μαχητική.

(Ναι! Πόσο χάρηκα. Η αριστερά δεν θα είναι γκρινιάρα. Όταν δεν την παίζουνε, οι φιλενάδες της, δεν θα κάθεται στην γωνία να μιλάει για την καταραμένη κοινωνία που την σπρώχνει στην μοναξιά, θα διεκδικεί με χαρά και μάχες την θέση της στο γύρω-γύρω όλοι στην μέση οι Πασόκοι)

 Αυτό επέτρεψε στα μηνύματά μας να διεισδύσουν στον κόσμο, να γίνουν κατανοητά και να είναι ευπρόσδεκτα. Η αριστερά έχει θέσεις πλήρως επεξεργασμένες και φιλολαϊκές (έεεεεελα, δεν το πιστεύω). Αλλά δεν τις προτείνει ευφάνταστα, δημιουργικά και ευδιάθετα. (Πρόταση: Η αριστερά νοικιάζει χώρους στην Αθήνα και ανοίγει κινέζικα εστιατόρια. Εκεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα θα σερβίρονται και κουλουράκια από αυτά ξέρετε που έχουν ένα χαρτάκι και αντί να σου λένε την τύχη σου, θα έχουν την πρόταση της Αριστεράς… Μαλακία, ε; Ε, εντάξει προσπαθώ, αλλά δεν μπορώ να φτάσω και τον Τσίπρα…)

Λες κι αυτός δεν είναι ένας άλλος τρόπος διαμαρτυρίας…»

Τα ποσοστά της Αριστεράς συνολικά δεν ξεπερνούν το 10%. Αυτή η κατάσταση συντηρείται επί τουλάχιστον μια εικοσαετία. Μπορεί να αλλάξει κάτι; Και αν ναι πως;

«Όσο ο κόσμος θα ψηφίζει με τη λογική της ‘χρήσιμης ψήφου’, δηλαδή να εγκλωβίζεται στα κόμματα εξουσίας είτε προσδοκώντας σε κάποιο προσωπικό όφελος είτε επιλέγοντας, με τη λογική πάμε στοίχημα, το φαβορί για να κυβερνήσει, τα πράγματα δε θα ναι εύκολα για την αριστερά. Από την άλλη έχει κι αυτή ευθύνες.

(Ε, εντάξει εδώ φαίνεται πως έχει επεξεργασμένες θέσεις και ο Τσίπρας και ο Συνασπισμός. Ο κόσμος ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ γιατί το βλέπει σαν στοίχημα και προσπαθεί να επιλέψει ποιός θα νικήσει… Τι να πεις; Με τέτοιες αναλύσεις, αισθάνομαι μικρός)

Όταν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δε πείθονται πια από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ε τότε δε μπορεί η αριστερά να αδιαφορεί να υπάρξει ως η εναλλακτική επιλογή επιμένοντας στον πολυκερματισμό της».

(Ενότητα; Ενότητα; Α, να σε γλυκιά μου ενότητα; Πέρνα μέσα… Θα πάρεις κάτι; Πρώτη φορά στο σπίτι μου, δεν μπορώ να σε αφήσω έτσι, δεν μπορεί κάτι θα πάρεις… Ενότητα. Τελικά αποφασίστε κύριε Τσίπρα, θέλετε ή όχι ενότητα, όχι τίποτα άλλο σας περιμένει και το ΠΑΣΟΚ) 

Γιατί ο Συνασπισμός δεν μπορεί να μετασχηματίσει τη διογκούμενη απογοήτευση των ψηφοφόρων για τα δύο μεγάλα κόμματα σε θετική ψήφο;

«Η ιστορία είναι βραδυκίνητη (μάλιστα, μάλιστα, ώστε έτσι λοιπόν;). Ο κόσμος περνά μια περίοδο συντηρητισμού (Η συνέντευξη θα μπορούσε άνετα να έχει τίτλο “Το μανιφέστο του Τσίπρα). Στην Ελλάδα, οι πολίτες αν και υφίστανται τις συνέπειες μιας αντιδραστικής πολιτικής μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, προσπαθούν εξατομικευμένα να βρουν λύση (ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, ο κόσμος βγαίνει μαζικά στους δρόμους; Στην Γερμανία πήραν τα όπλα, στην Γαλλία από ότι άκουσα βγήκαν στα βουνά. Μόνο οι Έλληνες προσπαθούν μόνοι τους να αλλλάξουν την ζωή τους) . Δεν επενδύουν στην πολιτική. (Επενδύουν όμως στο χρηματιστήριο. Καί το δημόσιο με τα ταμεία του σε ομόλογα. Εσείς τι λέτε για τα ομόλογα κ.Τσίπρα;)) Αυτή η αδιαφορία τους καθιστά, αυτομάτως, όμηρους των δύο μεγάλων κομμάτων.

(Στην αδιαφορία καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί)

Από την άλλη ο Συνασπισμός πρέπει να ξεπεράσει τον κλονισμό της αξιοπιστίας της Αριστεράς. Μια αρνητική κληρονομιά που κουβαλά από τα χρόνια της πτώσης του τοίχους αλλά και από τις προσωπικές διαδρομές προς την εξουσία προβεβλημένων πρώην στελεχών του». (Έτσι, έτσι, έτσι για να μην ξεχνάμε Δαμανάκη, Κουναλάκης, Βούγιας και οσονούπω Κωνσταντόπουλος)

Φαντάζεστε τον εαυτό σας σε ηγετική θέση στο κόμμα που υπηρετείτε (όχι αλλά το φαντάζεται σε άλλο κόμμα) ή θα θέλατε να αφοσιωθείτε στα προβλήματα της Αθήνας; Ποια είναι τα σχέδια σας;

«Δεν συνηθίζω να φαντάζομαι τον εαυτό μου ως κάτι ξεχωριστό. Συνήθως φαντάζομαι τον εαυτό μέσα στα πράγματα και όχι πάνω από αυτά. Ονειρεύομαι μια καλύτερη πόλη και μένα να τη χαίρομαι κάνοντας βόλτες στα πάρκα της και όχι κόβοντας κορδέλες στην πλατεία Κοτζιά. Ονειρεύομαι μια αριστερά που θα νικά και μένα μέσα στο πλήθος, που θα διαδηλώνει και όχι σε κάποιο υπουργικό μέγαρο».

Γνωρίζω ότι είστε ποδοσφαιρόφιλος. Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Ντέμης Νικολαΐδης έχει εκφράσει δημοσίως τις αριστερές καταβολές και πεποιθήσεις του. Πιστεύετε συμβαδίζει η αριστερά με την προεδρεία μίας ανώνυμης εταιρείας; Μήπως ο αριστερός πολίτης της παγκοσμιοποίησης βρίσκεται κοντά στο πρότυπο του Ντέμη;

«Ο αριστερός πολίτης της παγκοσμιοποίησης έχει διαφορετικό προφίλ από αυτό του Νικολαΐδη. Ωστόσο η θέση του προέδρου με τις αριστερές πεποιθήσεις, δεν έρχονται κατά ανάγκη σε αντίθεση. Γιατί εκείνο που μετρά είναι ο τρόπος με τον οποίο ασκεί το ρόλο τού προέδρου.

Εκτιμώ πολύ τη μάχη που δίνει κατά της βίας στα γήπεδα παρά το γεγονός ότι χάνει μερίδιο από τη δημοτικότητά του στους οπαδούς. Επίσης μου αρέσει, όταν τον συναντώ καμιά φορά στο κλαμπάκι που παίζει μουσική ο Ψαριανός, που συμπεριφέρεται σαν φυσιολογικός άνθρωπος». (Αυτά είναι κλαμπάκια, μουσική ο Ψαριανός χαμός και όπως λέει και ένας φίλος “Ψωμί-Παδεία-Σεξουαλική ελευθερία-Αποποινικοποίηση της χρήσης) 

Θεωρείτε δικαιολογημένες τις αντιδράσεις που υπήρξαν για το πανεπιστημιακό άσυλο;

«Η όλη κουβέντα σχετικά με το άσυλο διογκώθηκε εσκεμμένα. Κάποιους (ποιούς, γιατί δεν μας λες;) συνέφερε πάρα πολύ η συζήτηση να ξεφύγει από τα θέματα αρμοδιότητας υπουργείου παιδείας και να πάει σε θέματα αρμοδιότητας υπουργείου δημόσιας τάξης. Εξ ου και η εμμονή των τηλεοπτικών ΜΜΕ σε εικόνες βίας, στις μολότοφ και στις οδομαχίες.

Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι στοιχείο τού νομικού μας πολιτισμού, κεκτημένο και δείκτης δικαιοσύνης για μια κοινωνία. Συνεπώς είναι δικαιολογημένες οι αντιδράσεις για τη διατήρησή τους αλλά και ελπιδοφόρες οι κινητοποιήσεις των φοιτητών κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα που θέλει τους νέους να κάθονται στα αυγά τους και να μην ασχολούνται με σοβαρά ζητήματα».

Αθλητική ερώτηση. Αν δεν κάνω λάθος υποστηρίζετε τον Παναθηναϊκό. Ποιες είναι οι πιο ισχυρές αναμνήσεις σας, οι μεγάλες απογοητεύσεις αλλά και οι χαρές που πήρατε από την αγαπημένη σας ομάδα;

«Η ισχυρότερη ανάμνηση μου είναι όταν το 1980, σε ηλικία έξι χρόνων, ένα Κυριακάτικο απόγευμα μετά το φαγητό με πήρε από το χέρι ο πατέρας μου και ο μεγάλος μου αδελφός και κατηφορίσαμε την Πανόρμου για να πάμε γήπεδο στη Λ. Αλεξάνδρας σε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος με τον Πανιώνιο.

Όταν πέρασα τη θύρα 1 της Λεωφόρου και βρέθηκα στην κερκίδα, νόμιζα πως βρέθηκα σε ένα μαγικό κόσμο. Μου ‘ρχεται συχνά στο νου αυτή η έντονη ανάμνηση. Η μυρωδιά από το γρασίδι. Η βουή από τις ιαχές της κερκίδας. Τα κομμένα χαρτάκια που πετούσαν από τη θύρα 13 με την είσοδο της ομάδας. Τα πλαστικά μπουκαλάκια σε σχήμα πορτοκαλιού που πετούσαν στους παίχτες της αντίπαλης ομάδας όταν ερχόντουσαν να εκτελέσουν κόρνερ ή πλάγιο. (ωραία εικόνα αυτή η τελευταία ε;)

Τώρα από χαρές και απογοητεύσεις άλλο τίποτα. Άλλωστε αυτή είναι μαγεία του ποδοσφαίρου. Πιο μεγάλη χαρά ήταν νομίζω το γκολ του Βαζέχα στο 0-1 με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ και η τεσσάρα στον τελικό κυπέλλου με τον γαύρο στο ΟΑΚΑ, κάπου στη δεκαετία του ‘80. Η μεγαλύτερη πίκρα, αντιστοίχως ο επαναληπτικός με τον Άγιαξ στο ΟΑΚΑ (0-3) και η τεσσάρα που φάγαμε από τον γαύρο στη Λεωφόρο, σε έναν ημιτελικό του κυπέλλου πριν έξι – εφτά χρόνια, δεν θυμάμαι και δεν θέλω να θυμάμαι άλλωστε».

Σινεμά παρακολουθείτε; Η τελευταία ταινία που είδατε;

«Παρακολουθώ πολύ σινεμά. Προτιμώ τον ευρωπαϊκό και τις ανεξάρτητες παραγωγές από τις Χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καμιά φορά δεν βρίσκεις εξαιρέσεις ποιότητας και σε εμπορικές επιτυχίες. Η τελευταία ταινία που είδα ήταν του Λιντς και δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε».

Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια ευτράπελα περιστατικά που σχετίζονταν με την προεκλογική σας εκστρατεία; Υπήρχαν στιγμές γέλιου;

«Έχει περάσει αρκετός καιρός πια. Αυτό που μου χει μείνει είναι όταν στην αρχή ακόμα, έμπαινα στα μαγαζιά σε περιοδείες που κάναμε και οι μαγαζάτορες έψαχναν να βρουν τον υποψήφιο δήμαρχο. Όταν του έλεγα ότι είμαι εγώ, δυσκολεύονταν να το πιστέψουν. Μου έλεγαν καλά εσύ, ο υποψήφιος δήμαρχος που είναι;

Επίσης μου χει μείνει ένα σκηνικό, προς το τέλος της προεκλογικής περιόδου, όταν είχα γίνει σχετικά γνωστός πια, αλλά μέσα στη προεκλογική ζαλούρα μια κυρία δεν είχε καταλάβει με ποιόν και που κατεβαίνω.

Μπαίνω λοιπόν στο μαγαζί της και πριν της πω κάτι μου λέει: αγόρι μου σε είδα στην τηλεόραση, είσαι πάρα πολύ καλός, θα σε ψηφίσω. Άσε μου ψηφοδέλτια να δώσω και σε φίλους, να σε σταυρώσουμε όλοι μαζί εσένα που είσαι νέο παιδί. Εμείς άλλωστε όλοι Κακλαμάνη ψηφίζουμε…(Ε, που να σε ξεχωρίσει, μπας και λες τίποτα διαφορετικό;)»

Σερφάρετε συχνά στο διαδίκτυο; Η σχέση σας με το ίντερνετ;

«Σερφάρω, όχι όμως όσο συχνά θέλω. Βέβαια δεν είναι το μόνο που δεν κάνω όσο συχνά θέλω. Όταν είσαι στο πόδι από το πρωί μέχρι το βράδυ… Πάντως τα mail μου τα κοιτώ συχνά.»

Για πολλούς, η Αθήνα μοιάζει το βράδυ σαν μια γυναίκα που στα μάτια τους είναι η πιο όμορφη του κόσμου και το πρωί (αμακιγιάριστη) σαν τον χειρότερο εφιάλτη τους… Συμφωνείτε; Τι μπορείτε (ή θα θέλατε) να αλλάξετε άμεσα; Ποιες είναι οι βασικές σας προτεραιότητες;

«Μην τρελαθούμε! Η αμακιγιάριστη γυναίκα δεν είναι ο χειρότερος εφιάλτης! Ούτε ο προορισμός της γυναίκας είναι να ομορφαίνει τη ζωή μας. Η Αθήνα είναι αποτέλεσμα και κατ’ ομοίωση εικόνα όσων την έζησαν και τη ζουν. Έτσι την ίδια στιγμή είναι βάναυση και τρυφερή. Αυτά που θέλουμε ως Ανοιχτή Πόλη να αλλάξουν άμεσα αφορούν ζητήματα της καθημερινότητας.

Δεν θα μιλήσω υποθετικά αλλά θα σας πω ποια θέματα έχουμε θέσει στο Δήμο. Το κλείσιμο του κέντρου για τα ΙΧ, με την ταυτόχρονη λειτουργία ενός αξιόπιστου δικτύου Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, νυχτερινά δρομολόγια του μετρό και λεωφορείων, δημιουργία τεσσάρων μεγάλων νέων πνευμόνων πρασίνου (Γουδή, Βοτανικός, Κοντουριώτικα, Ριζούπολη), αναβάθμιση των Πάρκων, διάσωση των τελευταίων ελεύθερων χώρων, ανάδειξη των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας και της ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, δημιουργία ποδηλατοδρόμων, υπογειοποίηση του Προαστιακού, δημιουργία δημοτικών hot spots και internet café… Άσε δε λέω άλλα γιατί θα ξημερώσουμε…»

Άλλαξε κάτι στη ζωή σας μετά την εκτόξευση της δημοτικότητά σας; Υπάρχει μυστικό για την επιτυχία; Προσέχετε περισσότερο την δημόσια εικόνα σας, τον τρόπο που διασκεδάζετε, ντύνεστε κτλ.;

«Ναι κάτι άλλαξε, συμμετείχα τα Χριστούγεννα σε περισσότερες κοπές πίτας…(δεν σε ρώτησα, ΜΑΙΝΤΑΝΟ, στα κεφτεδάκια, βάζεις;) Νομίζω ότι η κατάλληλη επιλογή την κατάλληλη στιγμή είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες επιτυχίας.

Τη δημόσια εικόνα μου δεν την προσέχω γιατί είτε την προσέξω είτε όχι, αυτά που θέλουν κάποιοι να πουν θα τα πουν όπως και να ‘χει. Όλα τα υπόλοιπα έχουν μείνει ίδια. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε να αλλάξουν, αφού δεν έχουν αλλάξει οι αξίες μου;»

Ποιο είναι το κολακευτικότερο σχόλιο που ακούσατε μετά το υψηλό ποσοστό σας στις δημοτικές εκλογές και πιο το πλέον… πικρόχολο;

«Άκουσα πολλά κολακευτικά σχόλια, ιδίως από πολλούς που με λοιδορούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι περισσότεροι εξ αυτών προεξοφλούσαν ότι θα πατώσω επειδή ήμουν αριστερός και αμέσως μετά με κολάκευαν εξηγώντας ότι πήγα καλά ακριβώς επειδή δεν ήμουν αριστερός.

Επειδή όλη αυτή η ιστορία μου την έδινε αφόρητα φρόντισα να μη συγκρατήσω καμία από τις κολακείες. Κράτησα μονάχα τα λόγια μιας Μακρονησιώτισσας γιαγιάς το βράδυ των εκλογών: “Μπράβο σας κι ας μην σας πιστέψαμε. Μας κάνατε και χαμογελάσαμε μετά από πολλά χρόνια“. Το πιο πικρόχολο είναι, το γνωστό, ότι θα γίνω ο νέος Βούγιας.»

Τα σχόλια μέσα στις παρενθέσεις όπως καταλαβαίνετε, είναι δικά μου, όπως και η τελευταία υπογράμμιση.

Ποιον ξένο ιστορικό πολιτικό ηγέτη θαυμάζετε περισσότερο και γιατί;

«Αυτόν που δεν φθάρθηκε ποτέ! Που υπήρξε συνεπής ως τα άκρα. Τον αγαπημένο όπου γης, Τσε».

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε είκοσι χρόνια; Από ποιο μετερίζι;

«Νοιώθω αμετροεπής όταν κάνω σχέδια τόσο μακρινά. Υπάρχει ένας στίχος, δεν τον καλοθυμάμαι, που λέει “αναφορές στο μέλλον λες και όλοι του χρωστούσαν…“. Δεν έχω συμβόλαιο με το μέλλον, ειδικά όταν χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ανήκω στη γενιά που θέλει να αλλάζει τα πράγματα και να τα αλλάζει τώρα».

Ευχαριστώ και εύχομαι κάθε επιτυχία στο δύσκολο δρόμο που έχετε επιλέξει.

«Τον θεωρείτε δύσκολο;… Σας ευχαριστώ πάντως».

Αποκαλύψεις | 6 Comments »

Ότι το σχολείο είναι ένα ακόμα όπλο της αστικής τάξης στην προσπάθειά της για χειραγώγηση τως εργατικής είναι γνωστό. Αυτό άλλωστε φαίνεται από τα βιβλία, από τον τρόπο διδασκαλίας αλλά και από πολλά πολλά άλλα.

Σήμερα, Σάββατο, ξεκίνησαν οι Πανελλήνιες, θεσμός από μόνος του ανταγωνιστικός και αντιεκπαιδευτικός, όμως αυτά για κάποιους είναι ψιλά γράμματα. Πάμε λοιπόν, στο πιο πρακτικό κομμάτι. Οι μαθητές της Γ’ Λυκείου ξεκίνησαν τις εξετάσεις τους με το μάθημα της Έκθεσης.

Κάθε χρόνο το θέμα είναι από ανόητο ως και τραγικό, με το φετινό να διεκδικεί αμφότερους τους τίτλους. Αντιγράφω κατά λέξη: “Σε μια εποχή με μεγάλο έλλειμα ανθρωπιάς έχει σημασία να οργανώνονται εκδηλώσεις που βοηθούν όσους συνανθρώπους μας το έχουν ανάγκη. Να γράψετε ένα άρθρο στην εφημερίδα του σχολείου σας όπου θα εξηγείτε γιατί θα πρέπει να στηρίζονται τέτοιες προσπάθειες. Παράλληλα να αναφερθείτε στην συμβολή της παιδείας στην καλλιέργεια της ανθρωπιστικής συνείδησης ιδιαίτερα των νέων.”

Το θέμα αναφέρεται ξεκάθαρα στην φιλανθρωπία. Την φιλανθρωπία της κ.Βαρδινογιάννη με τις “Αλυσίδες Αγάπης” και τα άλλα τρυφερά. Ας το αφήσουμε όμως αυτό. Ας δούμε πόσο ελεύθερα μπορείς να εκφράσεις την άποψή σου στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης. “Έχει σημασία να οργανώνονται τέτοιες εκδηλώσεις” Αλήθεια, ε; Θα πεις και σε μας το γιατί ρε φωστήρα που σκέφτηκες αυτήν την μαλακία;

Έχει σημασία, ε; Εκτός λοιπόν της αβάντας στις φιλανθρωπικές  εκδηλώσεις ας πάρουμε το άλλο. Ακούστε τι επιπέδου γνώσεις δίνουν στους μαθητές. Οι εκδηλώσεις αυτές κατά τους κυρίους της Επιτροπής Θεμάτων “βοηθούν όσους το έχουν ανάγκη”.

Κανείς δεν βάζει τους μαθητές να απαντήσουν στο γιατί αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη. Γιατί δεν έχουν δουλειά; Γιατί δεν έχουν σπίτι; Είναι δυνατόν (ακόμα και με νηπιακού επιπέδου επιχειρήματα αν θέλετε) να υποκαταστήσει μια ιδιωτική πρωτοβουλία (του κώλου) την κρατική πρόνοια; ΟΕΟ;

Το γεγονός ότι το θέμα αυτό των εξετάσεων, ήρθε λίγες μόνο ημέρες μετά την ”Αλυσίδα Αγάπης” της κ.Βαρδινογιάννη, δεν είναι τυχαίο. Μπορεί η εν λόγω εκπομπή να είχε ως θέμα της, την ανέγερση ογκολογικού νοσοκομείου, όμως αυτό δεν της δίνει κανένα άλλοθι. Αν η κ.Βαρδινογιάννη και κάθε όμοιά της, ήθελε να βοηθήσει αυτά τα παιδιά, δεν θα ήταν καπιταλίστρια.

Δεν θα φρόντιζε, να καρπώνεται τον πλούτο που παράγει ο πατέρας του παιδιού με τον όγκο, ο οποίος σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο κόστος της θεραπείας του παιδιού του. Όλα αυτά βέβαια, θα μπορούσαν απλά να κινούντε στην σφαίρα της φαντασίας αν το Σύστημα Υγείας, ήταν δημόσιο και δωρεάν.

Αλλά τι να λέμε τώρα, ε; Καλές και οι φιλανθρωπίες, βολεύουν. Κυρίως αυτούς που τις κάνουν.

Αυτά για τώρα, θα τα ξαναπούμε άμεσα.

Υ.Γ.1 Άκου φιλανθρωπία!!!

Υ.Γ2 Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζεται. Όλο και καμιά φιλανθρωπία προς Κωνσταντόπουλο, Κύρκο, Γλέζο θα έχει και αυτό.

Υ.Γ.3 Οι φιλάνθρωποι τι ακριβώς είναι; (Ετυμολογικά) Φίλοι του ανθρώπου. Οι ίδιοι προφανώς είναι γουρούνια.

Υ.Γ4 Το μήνυμα της υπουργού Παιδείας προς τους μαθητές ήταν το εξής: “η ελληνική Πολιτεία τους παρέχει και θα τους παράσχει και στο μέλλον όλες τις δυνατότητες για να μπορούν να αξιοποιήσουν τα ταλέντα τους, την ευφυΐα τους, την προσπάθειά τους και τη δύναμη να ανοίξουν δρόμους για το μέλλον”…

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

Αρθρα | No Comments »

Ετοιμαζόμαστε λοιπόν. Οι τελευταίες ώρες πριν τις εξετάσεις περνάνε πιο αργά και βασανιστικά από οποιεσδήποτε άλλες. Εκεί που τα έχεις διαβάσει όλα, νομίζεις πως θα ξυπνήσεις το επόμενο πρωί και θα είσαι σε μια φάση του στυλ: “Ε, πως με λένε; Κρητικό Ζήτημα; Ωχ, ναι το θυμώμουν αυτό…Αλλά…”

Η ανα-ντροπή, λοιπόν, εύχεται καλή επιτυχία σε όλους τους μαθητές με έμφαση σε εκείνους της Γ’ Λυκείου, που αύριο ξεκινάνε τις εξετάσεις τους. Αύριο ξεκινάει μια από τις πιο δύσκολες και αγχώδης περιόδους της ζωής αυτών των παιδιών, όσο και αν κάποιοι θέλουν να πιστεύουν πως “δεν είναι τίποτα”.

Αυτό άλλωστε θέλει και η άρχουσα τάξη. Μαθητές που θα μπαίνουν στα εξεταστικά τους κέντρα (βλ. σχολεία), αγχωμένοι και με κατεβασμένο το κεφάλι που θα τους βαραίνει, η προσμονή του ανοίγματος των αιθουσών και της έναρξης της διαδικασίας.

Μαθητές που δεν θα έχουν συμπληρώσει εκατοντάδες ωρών στα φροντιστήρια, στα ιδιαίτερα και έπειτα να τους εξετάζουν ακόμα και οι γονείς (όταν αυτοί έχουν τις βάσεις να το κάνουν).

Και όλα αυτά γιατί; Για να μπουν σε ένα πανεπιστήμιο του οποίου το πτυχίο, αύριο θα εξισωθεί με αυτό ενός τρίχρονου ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, κέντρου ελευθέρων σπουδών ή όπως αλλιώς θα το λένε και θα γίνει κουρελόχαρτο. Τότε θα θυμηθούν τις μέρες των πανελληνίων και θα αρχίσουν να καταργούντε τις ώρες που έφαγαν πάνω από τα βιβλία, αντί να είναι για καφέ με την παρέα.

Δεν είναι όμως, αυτή η λύση. Τρείς χριστοπαναγίες και μερικά καντήλια ακόμα, θα ξεθυμάνουν αν μη τι άλλο τον θυμό, όμως δεν θα βοηθήσουν σε κάτι. Άλλωστε το να αδιαφορήσει κανείς για την γνώση (έστω αυτήν την αποσπασματική, δοσμένη εντελώς αντεπιστημονικά) είναι πέρα για πέρα λάθος.

Αυτό που πρέπει να γίνει, είναι οι ίδιοι οι μαθητές να αγωνιστούν για την κατάργηση αυτού του σαθρού συστήματος, για το Ενιαίο 12χρονο Δημόσιο και Δωρεάν Σχολείο, που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει, σε πλήρη αντίθεση με το υπάρχον.

Άντε καλή επιτυχία παιδια…!

Αποκαλύψεις | No Comments »

Ο υπουργός Οικονομίας, άρχιζε να τάζει, τα ίδια που έταζε ο πρωθυπουργός προεκλογικά το 2004, ενώ στο ΠΑΣΟΚ ξεκινάνε συνέδριο με νέες μετεγγραφές όπως αυτές του Τσόβολα, του Κωνσταντόπουλου αλλά και του Μανώλη Γλέζου.

Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς των κινημάτων της οικολογίας της ρεμούλας στα συνδικαλιστικά, της συναίνεσης, της εξεταστικής επιτροπής, των τραμπουκισμών (χαχα) του Αλαβάνου και του Τσίπρα, κοιτάει να εκμεταλλευτεί όσο γίνεται το σκάνδαλο με τα ομόλογα, εξασφαλίζοντας ψήφους τόσο για τον ίδιο όσο και για το ΠΑΣΟΚ και η χώρα οδεύει πλέον στην τελική ευθεία προς τι εκλογές.

Ούτως ή άλλως, από Ιούνη μέχρι και Αύγουστο, μετράμε νεκρή περίοδο και ουσιαστικά μένουν για την προεκλογική καμπάνια των κομμάτων, μόλις 1 μήνας. Μην θεωρήσετε απίθανο, να δείτε τον νόμο με τους πολύτεκνους να γίνεται πραγματικότητα και κάνενα δυο ψίχουλα ακόμα να δίνονται στο λαό.

Εμείς όμως δεν θέλουμε, ψίχουλα, αλλά ολόκληρο τον φούρνο. Τα δελτία των ειδήσεων στα κανάλια, έχουν αναλάβει τον ρόλο να πολώσουν το κλίμα προεκλογικά, βάζοντας τους εκπροσώπους του δικομματισμού, να τρώγονται μεταξύ τους για ζητήματα διαχείρισης, χωρίς ούτε μία αναφορά στην ταμπακιέρα.

Άντε που και που, κανένας του Συνασπισμού, ο οποίος πρέπει και αυτός να πριμοδοτηθεί και πριμοδοτείται εξώφθαλμα από τον προηγούμενο Οκτώβρη κιόλας, με αφορμή τις μαθητικές κινητοποιήσεις.

Κατά τα άλλα, η προεκλογική μάχη της ατάκας, ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία καλά κρατεί με τους εκπροσώπους των δύο κομμάτων να ανταλάσσουν ευφυολογήματα και λογοπαίγνια, με τον λαό να τους παρακολουθεί στα τηλεπαράθυρα, σαν να πρόκειται για θεατρική παράσταση.

Και βέβαια, τέτοια είναι. Γι αυτό χρειάζεται να τους γυρίσει την πλάτη ο κόσμος. Όχι μόνο στον δικομματισμό, αλλά και στον Συνασπισμό και το ΛΑΟΣ. Όλοι τους μαλώνουν για διαχειριστικά ζητήματα, χωρίς να κάνουν λόγω για την παθογένεια του καπιταλισμού. Για την εκμετάλλευση που ολοένα και γιγαντώνεται, για την ανεργία, την λιτότητα, που δήθεν πρέπει να υπομείνουμε για το καλό της χώρας.

Το καλό της χώρας, όπως και όλων των χωρών του κόσμου, είναι η εξουσία να περιέλθει στον λαό. Εκείνος να αποφασίζει για το μέλλον του.

Υ.Γ.1 Για το ΠΑΣΟΚ έχω το εξής βιντεάκι:

Αρθρα | 1 Comment »

Ήταν 10 του Μάη, όταν το τηλέφωνο στην Κουμουνδούρου, χτύπησε με έναν ήχο που σου τρύπαγε το τύμπανο (πσσσσσ!). Ο Αλέκος, σήκωσε, βαριεστημένος το ακουστικό και από την άλλη πλευρά άκουσε κάποιον να του ψυθιρίζει… “χτυπούν το βράδυ στην ταβέρνα τον γραμματέα”;

“Ποιός τρελός είναι πάλι αυτός;” αναρωτήθηκε ο πρόεδρος της ριζοσπαστικής αριστεράς. “Τι θέλεις ανθρωπέ μου και μου τραγουδάς Καλογιάννη, βραδιάτικα;”

Από την άλλη άκρη του τηλεφώνου, το αλαφιασμένο μέλος του Συνασπισμού, προσπαθούσε να εξηγήσει στον Πρόεδρο, ότι ο σ/φος γραμματέας της Νεολαίας του κόμματος, είχε πέσει θύμα άνανδρης επίθεσης, 6 ΑΡΑΣιτών, με άγριες διαθέσεις.

 * Παράθεση. Οι ΑΡΑΣίτες, είναι σπάνιο είδος το οποίο μπορείτε να συναντήσετε, μονάχα σε τμήματα του ΕΜΠ (Πολυτεχνείο). Οι WWF τους έχει κατατάξει στα προστατευόμενα είδη και κάθε επίθεση εναντίων τους, εκτός της κυνηγετικής περιόδου, τιμωρείται, με ποινή φυλάκισης σε ερογστάσια, όπου οι εργοδότες δεν θα τους δίνουν ειδίκευση, χωρίς αναστολή.

Οι τραμπούκοι της ΑΡΑΣ, την αποφράδα εκείνη νύχτα της 10ης Μάη, δεν είχαν διστάσει να επιτεθούν με άγριες διαθέσεις στον γραμματέα της πρωτοπόρας νεολαίας του Συνασπισμού και να του ξεριζώσουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, 2 ανταυγιαρισμένες τούφες σε χρώμα γαλάζιο, καθώς όπως δήλωσαν αργότερα τους θύμιζε τα χρώματα της ΔΑΠ και ήταν ένδειξη απαξίας προς το πρόσωπό τους.

Ο Αλέκος, δεν μπορούσε να το πιστέψει. Κλείνοντας το τηλέφωνο, κάλεσε αμέσα έκτακτη σύσκεψη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, η οποία θα αποφάσιζε τις παραπέρα κινήσεις των δυνάμεων του ΣΥΝ.

Και ήταν όλοι εκεί, ο Λαφαζάνης, ο Δραγασάκης, ο Αλέκος, η Φιλίνη, ο Αξελός, ο Κουβέλης, ο Παπαδημούλης, ο Παπαγιαννάκης, ο Παπα-Τσάκαλος, ο Τσακαλίδης, ο Τσάκωνας, ο Κάρλος το Τσακάλι, ο Κάρλος Σαντάνα, μερικοί Σαντινίστας, ένας κιθαρίστας, ένας αρριβίστας, ένας αρσιβαρίστας, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κουναλάκης, η Δαμανάκη, ο Βούγιας…Ή μάλλον όχι, οι τρείς τελευταίοι δεν ήταν. Αναφέρθηκαν εκ παραδρομής.

Ο Νίκος (ο Κωνσταντόπουλος ντε!) πήρε πρώτος τον λόγο και με στεντόρια φωνή, άφησε άναυδους τους πάντες, εξηγώντας την επίθεση στο στέλεχος του ΣΥΝ, ως πράξη φόβου;;;;; “Ναι πράξη φόβου! Φοβούνται τα γκάλοπ, που δείχνουν πως μειώνουμε την διαφορά με την Νέα Δημοκρατία και ίσως να αναδειχτούμε κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές”.

Νευριασμένος (αλλά και με εμφανή την ζήλια στα μάτια του) ο Λαφαζάνης, σηκώθηκε αφαιρώντας τον λόγο από τον σ/φο πρώην πρόεδρό του και του υπενθύμισε, πως ΑΚΟΜΑ δεν βρίσκεται στο ΠΑΣΟΚ και πως “Εδώ είμαστε Συνασπισμός”.

Ο Νίκος, δεν άφησε την προσβολή να πέσει κάτω και αποκρίθηκε, πως το κόμμα θα έπρεπε να ζητήσει στην Βουλή, την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την ενδοαριστερή βία και την ένταση αυτής.

Ο Αλέκος, εξτρεμιστής ων, άφησε από τις πρώτες του κουβέντες να φανεί η κάθετη διαφωνία του με τις προηγούμενες προτάσεις. “Λέτε, μαλακίες όλοι. Λοιπόν, Παπαγιαννάκη, περιμένω από εσένα, να μου έχεις έτοιμη μια ομάδα κρούσης 200 ατόμων αύριο ώστε να πάμε να απαντήσουμε με διαμαρτυρία-κατάληψη-σύγκρουση-συζήτηση στα γραφεία της ΑΡΑΣ.”

“Μα, σ/φε πρόεδρε, πότε θα προλάβουμε να στρατολογήσουμε, άλλους 100 νεολαίους, μέσα σε ένα βράδυ;”

Ο πολυμήχανος Αλέκος, όμως δεν το έβαλε κάτω και προσπέρασε τα κακεντρεχή σχόλια του Παπαγιαννάκη, ενθυμούμενος πως η φοιτητική παράταξη του ΣΥΝ είχε συμμαχήσει με άλλες μαζικότατες οργανώσεις νεολαίας στα πανεπιστήμια και αφού αυτό δεν ωφέλησε στις σχολές θα μπορούσε να τον ωφελήσει στην οργανωτική αντιπαράθεση, με τους επικίνδυνους αριστεριστές.

Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά και σε λιγότερο από δύο… μέρες, η δύναμη κρούσης, που ήθελε ο Αλέκος, είχε συγκροτηθεί. Η μεγάλη πορεία προς το μέτωπο ξεκίνησε, απόντος του ξυλοφορτοθέντος γραμματέα, ο οποίος έψαχνε ακόμα για περούκα που θα κάλυπτε την εξώφθαλμη γύμνια του κεφαλιού του.

Το ετοιμοπόλεμο ένοπλο σώμα της Αριστερής Ενότητας, προετοιμάστηκε κάπως έτσι:

Και ξεκίνησε την έφοδο στα γραφεία της ΑΡΑΣ, τα οποία μετά από μια καλοστημένη επιχείρηση κατέλαβε με τον Αλέκο, να απειλεί πως θα τα χρησιμοποιήσει για πολιτικό γραφείο του Τσίπρα, αν μέσα στα επόμενα δευτερόλεπτα, δεν επιστρέφονταν οι χαμένες γαλάζιες τούφες του τριχωτού της κεφαλής του σ/φου γραμματέα της Νεολαίας.

Τα στελέχη της ΑΡΑΣ (δεν αριθμούν μέλη), δεν άντεξαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια με τις οικολογικές πίτσες, από τους οικολόγους του ΣΥΝ και αποκάλυψαν στις “ποικιλόχρωμες δυνάμεις”, πως οι τούφες του γραμματέα της Νεολαίας του Συνασπισμού, είχαν καεί σε ειδική σατανιστική τελετή, το προηγούμενο βράδυ.

Το καδρόνι, φέρον, την διακριτική ροζ σημαιούλα, του σ/φου Αλέκου, έπεσε αμίληκτα στο κεφάλι του επικεφαλής των ΑΡΑΣιτών και έπειτα οι δυνάμεις κρούσης της ΑΡ.ΕΝ. αποχώρησαν συντεταγμένα με επόμενο σταθμό το κομμωτήριο του Τρύφωνα Σαμαρά και σκοπό να απαλλοτροιώσουν όσες περισσότερες τούφες.

Εν τω μεταξύ, ο Χρήστος Κορτζίδης, δήμαρχος Ελληνικού, με την υποστήριξη του ΣΥΝ, αηδιασμένος από την ενδοαριστερή βία, ξεκινάει απεργία πείνας.

Και μη χειρότερα!

Αποκαλύψεις | No Comments »

  Την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι, θα συγκεντρώνονται στην πλατεία Κοτζιά στην απεργιακή συγκέντρωση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ενώ η συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, θα πίνει καφέ), στο 67ο Γυμνάσιο της Αθήνας, στα Σεπόλια, θα στήνεται μια φιέστα υποταγής στο Ιμπεριαλισμό.Με τον τίτλο “Άνοιξη της Ευρώπης”, πραγματοποιείται στο εν λόγω Γυμνάσιο, εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την (τερατο)γέννεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι γνωστό άλλωστε πως έχουν βάλει στο στόχαστρο τις νεανικές συνειδήσεις και καλούν τα παιδιά των εργαζομένων να ξοδέψουν την δημιουργικότητά τους για να υμνήσουν τον οργανισμό εκείνο που ευθύνεται για το αιματοκύλισμα της Γιουγκοσλαβίας μερικά χρόνια πριν, για την φτώχεια των οικογενειών τους (Μάαστριχτ), για την τρομολαγνεία και την καταστολή (Σέγκεν) αλλά και για τους ταξικούς φραγμούς που μπαίνουν στην μόρφωσή τους (Μπολόνια & Λισσαβόνα).Θέλουν να μάθουν στα παιδιά από το σχολείο κιόλας να σκύβουν το κεφάλι και να λένε ευχαριστώ σε αυτούς που τους “κλέβουν το βιβλίο και μετά τους λένε πως, μείναν αδιάβαστοι”, ώστε να τους δώσουν ως “πρόβατα προς σφαγή” στα χέρια των μελλοντικών τους εργοδοτών. 

Όσοι μέσα από το σχολείο (καθηγητές και διευθυντάδες) προμοτάρουν την κίνηση και την φιέστα (κι άστα) αυτήν ήταν οι ίδιοι που όταν οι μαθητές βγήκαν τον Οκτώβρη στους δρόμους, διεκδικώντας το δικαίωμά τους για Ενιαίο 12χρονο Δημόσιο και Δωρεάν Σχολείο που θα τους μορφώνει και δεν θα τους εξοντώνει, τους έβριζαν, τους έλεγαν υποκινούμενους, ενώ σήμερα τους απειλούν, τους εκβιάζουν και τους τάζουν “λαγούς με πετραχήλια”   για να υμνήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και των άδικων πολέμων. Στο 67ο Γυμνάσιο, η προσπάθεια που έγινε για να πειστούν οι μαθητές να γράψουν εργασίες γι αυτήνν την “γιορτή” δεν ήταν μικρή.

Συγκεκριμένα καθηγήτρια, έταξε “μπόνους” σε αδύναμους μαθητές που θα συμμετάσχουν σε αυτήν την κατάπτυστη γιορτή, ενώ ακόμα απαγόρευσε σε πρωτοπόρο μαθητή, να τεκμηριώσει γραπτώς την άποψή του για τον αρνητικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Αυτοί είναι οι δημοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για αυτό (και όχι μόνο) οι μαθητές πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη και να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα τους για το σχολείο που θέλουν.

Υ.Γ.1 Πλακώσανε τον Γραμματέα της Νεολαίας του Συνασπισμού. Και εγώ αντιγράφω από το blog του Σχιζοφρενούς Οικοδόμου: .”..και ο ΣΥΝ θα απαντήσει δυναμικά.Θα ζητήσει σύσταση Εξεταστικής των πραγμάτων Επιτροπής για τον ξυλοδαρμό και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου που διέπει την ενδοαριστερή βια.”

Υ.Γ. 2 ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Αποκαλύψεις | No Comments »