Καλημέρα, αναγνώστη μου. Ξέρω πως κι εσύ όπως κι εγώ άνοιξες την σελίδα μου, με βαριά καρδιά για να με διαβάσουμε καθώς και οι δυό μας θα προτιμούσαμε να βρισκόμαστε σε κάποια παραλία απολαμβάνοντας τον (στιγμιαίο άρα εφήμερο) καφέ μας.
Κι όμως είμαστε κι οι δύο εδώ (κι αυτό το καλοκαίρι) εγώ να γράφω και εσύ να διαβάζεις. Και θέλω να σε ρωτήσω ρε κολλητέ. Εσύ δεν βαρέθηκες; Δεν βαρέθηκες, να μην έχεις χρόνο να τα πούμε από κοντά, με την καφεδιά μας ανά χείρας, παρά να σου γράφω σε ένα interactive μεν, μέσο δε;
Εγώ από την άλλη το σιχάθηκα. Και όσο περισσότερο σφίγγουν οι ζέστες, τόσο περισσότερο θα το βαριέμαι. Αυτές οι μέρες φίλε μου, είναι για παραλία, καφέ, εφημεριδούλα και την κοπελιά σου να μπαίνει μπροστά κάθε φορά που επιχειρείς το ιδιαίτερα αναζωογονητικό οφθαλμόλουτρό από την ξαπλώστρα σου.
Μας έχουν ρημάξει, θα πεις και άδικο δεν θα έχεις. Άσε που έχεις και το άλλο. Ακούς και βλέπεις , φωτιές, αναβαθμολογήσεις, βασανισμούς, ομόλογα, εκλογές… Και σε ρωτάω αδερφέ μου; Την φοβάσαι την φωτιά; Όχι, βέβαια γιατί ο Καμμένος (όχι ο Πάνος) την φωτιά δεν την φοβάται.
Εσύ, συνέχισε όπως κι εγώ, να μετράς αντίστροφα μέχρι την μέρα που θα βγεις σε άδεια, ώστε να πάρεις το πρώτο πλοίο και να την κάνεις με ελαφρά από την χαβούζα. Όμως σκέψου λίγο και τους δυό μας, ρε αδερφέ. Καλά να πάμε, καλά να γυρίσουμε από τις διακοπές μας. Αλλά πες μου. Θα τα βγάλεις πέρα με τα λεφτά που θα πάρεις μαζί σου; Πόσες μέρες θα κάνεις διακοπές; Φτάνουν αυτές οι 10-15 μέρες για να γεμίσουν τις μπαταρίες σου και οι οποίες θα χρειαστεί να σε κρατήσουν όρθιο το διάστημα που μεσολαβεί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι;
Όχι, απαντάμε με ένα στόμα μια φωνή και οι δυό. Τι θα βρούμε, όταν γυρίσουμε πίσω αδερφέ; Τις κάλπες να μας περιμένουν με το βουλοκέρι τους φρέσκο, στημένες πάνω στα αποκαΐδια της Πάρνηθας με τους πράσινους και τους μπλε κόκκους του απορρυπαντικού που λέγεται δικομματισμός, να έχουν καθαρίσει από την μνήμη ό, τι προηγήθηκε.
Ρε αδερφέ, στις διακοπές που θα κάνουμε και σαν χάρη δηλαδή στο ζητάω, όχι μόνο για μένα αλλά και για σένα. Μαύρισέ τους. Ρίξε κόκκινο στην κάλπη. Αφού το βλέπεις και εσύ, το βλέπω κι εγώ. Δεν πάει πουθενά με αυτούς. Εκμεταλλεύονται την ψήφο μας, για να μιλούν στο όνομα της λαϊκής εντολής και στο όνομα αυτής πάλι να κάνουν διακοπές αυτοί και τα αφεντικά τους (ξέρεις και εσύ ποιά είναι αυτά) διακοπές στις πλάτες τις δικές μου. Μην μπεις στην λογική να το ρίξω στα μικρά κόμματα, αδελφέ, άκουσέ με.
Εργάτης, είσαι όπως κι εγώ και δεν έχουμε ανάγκη, ούτε την συναίνεση για να πάει (δήθεν) μπροστά η χώρα, ούτε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μην αρχίσεις να μου λες για Συνασπισμό και Ριζοσπαστική Αριστερά. Την αριστερά του SMS και του ανθρώπινου καπιταλισμού, ας την κρατήσουν για τους κουλτουριάρηδες του Da Capo και του Caco Paradiso. Εμείς οι δύο είμαστε εργάτες αδερφέ.
Και μας ανήκουν όλα. Εμείς τα φτιάξαμε και στα χέρια μας πρέπει να επιστρέψουν, αλλιώς προκοπή δεν θα δούμε, ούτε εσύ, ούτε κι εγώ. Δεν τον βλέπεις τον Πάγκαλο που έχει σκυλιάσει; Γιατί νομίζεις ό,τι το κάνει; Μπορείς εσύ να έχεις, ίδια συμφέροντα με αυτόν τον άνθρωπο; Αυτός κάνει διακοπές από τις διακοπές του, για να πετάξει λίγη λάσπη από αυτήν που μάζεψε στην παραλία και έπειτα δίνει τα κουβαδάκια του στα υπόλοιπα παιδιά του “κινήματος” να τα κρύψουν καλά στις δικές τους παραλίες, αυτές που περιφράξανε και σου βάλανε να πληρώνεις και αντίτιμο για να μπεις.
Γι αυτό σου λέω. Γύρνα με το καλό από τις διακοπές σου και φρόντισε να έχεις μαζέψει, αρκετή ενέργεια, για να έχει δύναμη το χαστούκι που θα τους δώσεις…
Εγω πάντως θα ψηφίσω ΚΚΕ.
Left by pitsa on Ιούλιος 26th, 2007