Το σοκ που του προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα, μας τον στέρησε για περίπου δύο εβδομάδες. Η κρίση (με πιάνει κρίιιση) στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, συγκέντρωσε όλη την προσοχή του, αφήνοντας παραπονεμένους τους ΚΚΕδες φίλους αυτού εδώ του blog που περίμεναν το επόμενο κείμενό του για το κόμμα.
Και περνούσαν οι μέρες, χωρίς ο Γιάννης, να αναφέρει καν τους κομμουνιστές. Και μας έλειπε, αν και κατά βάθος πιστεύω ότι του λείψαμε και εμείς. Επιτέλους όμως γύρισε. Ο τίτλος του σημερινού του κειμένου, είχε μέσα τα τρία γράμματα που αρέσκεται περισσότερο να προφέρει ο Ντερμπεντέρης: Κ-Κ-Ε.
Η Ανα-Ντροπή σε πρώτη αναδημοσίευση σας προσφέρει ολόκληρο το κείμενο του Γιάννη και ελπίζει το εν λόγω να συντροφεύει τους Κομμουνιστές στους επόμενους αγώνες του:
“Με αφορμή όλη την κουβέντα που έγινε για τη σχολική Ιστορία, διάβασα με πολύ ενδιαφέρον ένα άρθρο του «Ριζοσπάστη». Οχι τόσο για αυτά που λέει, αλλά επειδή ποτέ δεν περίμενα να τα λέει η εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος.
“Η αλήθεια του ΚΚΕ”
Το άρθρο έχει τίτλο «Χρέος στην ιστορική αλήθεια» και τελειώνει σημειώνοντας ότι «είναι καθήκον των κομμουνιστών,όσο και των δασκάλων που σέβονται την επιστήμη και ενδιαφέρονται για τη γνώση που μεταδίδεται στους μαθητές, να διδάσκουν την ιστορική αλήθεια». Η άποψη αυτή προϋποθέτει ότι υπάρχει μια ιστορική αλήθεια, ότι η αλήθεια αυτή είναι κοινή σε κομμουνιστές και δασκάλους κι ότι οι μεν και οι δε το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να την ξέρουν και να τη διδάσκουν στα παιδιά.
Αλλά ποια είναι αυτή η ιστορική αλήθεια που είναι κοινή σε όλους; Ποιος την ορίζει; Και τι ακριβώς θα κληθούν να διδάξουν στα παιδιά από κοινού οι κομμουνιστές και οι δάσκαλοι;
* Θα διδάξουν, για παράδειγμα, ότι η Ρωσική Επανάσταση ήταν μια ένδοξη επαναστατική εποποιία (όπως πιστεύουν οι κομμουνιστές) ή ότι ήταν ένα πραξικόπημα των μπολσεβίκων για να καταλάβουν την εξουσία (όπως πιστεύουν οι άλλοι); * Οτι η Σοβιετική Ενωση ήταν ένας παράδεισος του υπαρκτού σοσιαλισμού (όπως πιστεύουν οι κομμουνιστές) ή ένα αποτρόπαιο ολοκληρωτικό καθεστώς (όπως πιστεύουν οι άλλοι);
* Οτι τα κομμουνιστικά καθεστώτα του 20ού αιώνα συγκαταλέγονται στα λαμπρά επιτεύγματα της ανθρωπότητας (όπως πιστεύουν οι κομμουνιστές) ή στα μεγαλύτερα εγκλήματα (όπως πιστεύουν πολλοί άλλοι);
Ούτε καν στην ελληνική Ιστορία δεν θα μπορούσαν να συμφωνήσουν. Διότι, για παράδειγμα, τι θα δίδασκαν στα παιδιά;
* Οτι τον Δεκέμβριο του 1944 εξεδηλώθη ιμπεριαλιστική επέμβαση των Βρετανών στη χώρα μας (όπως πιστεύουν οι κομμουνιστές) ή ότι απετράπη η προσπάθεια των κομμουνιστών να πάρουν την εξουσία (όπως πιστεύουν άλλοι);
* Οτι ο εμφύλιος πόλεμος προέκυψε ως πράξη άμυνας των διωκόμενων κομμουνιστών (όπως πιστεύουν οι κομμουνιστές) ή ήταν μια απόφαση του ΚΚΕ να διεκδικήσει με τα όπλα την εξουσία (όπως πιστεύουν οι άλλοι);
Χρησιμοποίησα αυτά τα εντελώς ενδεικτικά παραδείγματα για να συμφωνήσουμε ότι η περίφημη
«ιστορική αλήθεια» δεν υπάρχει. Αλλά και ότι πρώτοι απ΄ όλους οι κομμουνιστές θα έπρεπε να υπερασπίζονται το δικαίωμα της δικής τους αλήθειας. Διότι αν «ιστορική αλήθεια» είναι απλώς η βεβαιότητα των περισσοτέρων, τότε πρώτο απ΄ όλους το Κομμουνιστικό Κόμμα θα είχε τεράστιο πρόβλημα με τον εαυτό του.”








