ΑΝΑ-ΝΤΡΟΠΗ

Κοίτα ρε κάτι τσουτσέκια. Κατάλαβες; δεν της έφτανε της Athens Voice όλο αυτό το ψευτοεναλλακτικό, νεοσυντηρητικό, μαλακισμένο υφάκι της (και να με συγχωρήσουν οι συναδελφοι γι αυτό, αλλά δεν φταίνε οι ίδιοι), θέλει να μας γράψει και για τους αγώνες της εργατικής τάξης, ο κ. Γεωργελές.

Μας λέει λοιπόν, ο κύριος ότι αυτά που ζητάμε εμείς  είναι πολλά. Κύριε Γεωργελέ μου, αν σας φαίνονται πολλά να μου δίνετε λοιπόν εμένα τον μισθό σας, γιατί με τα δικά μου 650 ευρώ, όχι μόνο δεν μου μένουν λεφτά στο τέλος του μήνα, αλλά έχω και άλλο τόσο… μήνα στο τέλος των λεφτών.

“Καλά” λέει “κάνει η ΓΣΕΕ που υπογράφει 30-40 ευρώ αυξήσεις τον χρόνο”. Σωστά κύριε Χλεχλέ, Γεωργελέ πως σκατά σε λένε. Έχεις δίκιο. Δεν μου λες όμως ρε αδερφέ… Εσύ παίρνεις τον κατώτερο μισθό που έχει συμφωνήσει η ΓΣΕΕ, ή όχι; Γιατί αν δεν τον παίρνεις πως σκατά μιλάς εξ ονόματος τόσου κόσμου που με αυτά τα λεφτά προσπαθεί να συντηρηθεί για έναν ολόκληρο μήνα;

Γι αυτό λοιπόν και επειδή, σε λίγο δεν θα έχουμε να πάρουμε ψωμί και όχι τσουρέκι, που θέλεις εσύ, βάλε και την φυλλάδα στην οποία γράφεις και το τσερούκι που δεν σε φτάνουν τα χρήματα να αγοράσεις……

…στην άκρη. Βάζω και ένα ακόμα από τα καταπληκτικά που γράφει και έπειτα σας παραδίδω στα χέρια του. Λέει ότι για να πιείς δυό καφέδες και να φας μια τυρόπιτα, θέλεις 10 ευρώ. Τα ίδια λεφτά όμως, λέει, θέλεις και για να πάρεις ένα πουκάμισο από ένα κωλομάγαζο που αναφέρει.

Ακούστε τώρα κ. Γεωργελέ μου, τη σκέψη που κάνουμε εμείς οι λαϊκιστές και δεν κάνετε εσείς οι της εναλλακτικής ενημέρωσης. Για να βγει ένα πουκάμισο και να κάνει 10 ευρώ, πίσω έχει υπάρξει μια βιομηχανία στην οποία ο εργάτης που δουλεύει, επειδή είχε την δική του ΓΣΕΕ, δουλευει με 200 ευρώ τον μήνα, γιατί έτσι του λένε τα αφεντικά του, ότι θα μείνει το εργοστάσιο στην εν λόγω χώρα, αλλιώς θα πάει στην άλλη που ο μέσος μισθός είναι 100 ευρώ.

Για πείτε μου τώρα καλά κάνουν και εκείνοι οι εργάτες που έχουν ρεαλιστικές απολαβές; Εκείνοι πόσα τσουρέκια μπορούν να πάρουν, πόσους καφέδες με τυρόπιτες μπορούν να πιούν και να φάνε;

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε και το καταπληκτικό πόνημα του κ. Γεωργελέ:

“Τις τελευταίες μέρες, για να κάνουν πλάκα στην εφημερίδα, λένε τσουρέκι. Όπως λέει ο Λαζόπουλος, Kυριάκος, και σου κόβονται τα γέλια μαχαίρι. Ένα πρωί ανέβηκα στα γραφεία και μ’ ανοιχτό το στόμα τους ανακοίνωσα ότι αγόρασα ένα τσουρέκι στη Σόλωνος και μου ζήτησαν 10 ευρώ. ­ 10, 3,5 χιλιάδες καλές δραχμούλες το τσουρέκι; έλεγα άναυδος. Tσουρέκι, και τα γέλια κόβονται μαχαίρι.

Kατά έναν περίεργο τρόπο, δεν μιλάει κανείς για τσουρέκια. Mιλάνε για την παγκοσμιοποίηση, το νεοφιλελευθερισμό, την πλουτοκρατία. Aν πας να πιεις δυο καφέδες με μια τυρόπιτα, δεν σου φτάνουν 10 ευρώ. Mε 10 ευρώ, όμως, αγοράζεις πουκάμισο στα H&M. Aν πας να φας ένα πιάτο φαΐ σ’ ένα κανονικό εστιατόριο, θα δώσεις 30-40 ευρώ. Mε 35 ευρώ όμως αγοράζεις ένα DVD Player στη Fnac. Kι αν πας αύριο weekend σ’ ένα ελληνικό νησί, θες σίγουρα ένα 500άρικο το λιγότερο. Mε 500 ευρώ όμως πάει ένας φοιτητής στο IKEA και στήνει σπίτι ολόκληρο. Φταίει η παγκοσμιοποίηση λοιπόν για τα τσουρέκια, φταίει ο νεοφιλελευθερισμός για την καθημερινή ακρίβεια, ή μας κάνουν πλάκα οι ωφελημένοι απ’ αυτή την κατάσταση, αυτοί που δεν θέλουν ν’ αλλάξει τίποτα;

Έξω απ’ τα γραφεία μας κολλάνε αφίσες στις κολόνες. Zητάνε 1.400 ο ένας, 1.500 ο άλλος κατώτατο μισθό. Kαθαρό κιόλας λένε κάποιοι, δηλαδή πάνω από 2,5 χιλιάδες συνολικό εργατικό κόστος για την επιχείρηση. Tι είναι οι μισθοί, κάτι που παίρνουμε ανάλογα με τις ανάγκες μας; Δεν αντιστοιχούν στο είδος της εργασίας που παρέχουμε; Ξέρετε πολλές δουλειές στην Eλλάδα που μπορούν να δικαιολογούν ίσαμε ένα εκατομμύριο σχεδόν δραχμές κατώτατο βασικό μισθό; Για να καταλάβω δηλαδή, πού δουλεύετε εσείς που με διαβάζετε αυτή τη στιγμή, στη Morgan Stanley; Mήπως δουλεύετε στη Silicon Valley, στις φοβερές εταιρείες αιχμής που παράγουν προϊόντα υψηλής τεχνολογίας και τα εξάγουν σε όλο τον κόσμο; Πού θα τους πάρουμε αυτούς τους μισθούς, στην «εθνική μας επιχείρηση», τις καφετέριες; Mια ολόκληρη χώρα θρηνεί δήθεν για τη γενιά των 700 ευρώ. Δεν σου φτάνουν ούτε για τους λογαριασμούς. Δεν φτάνουν για να ζήσει ένας άνθρωπος. Πρέπει να αυξηθούν. Σωστό; Σωστό. Nα σας πω εγώ τα δυσάρεστα νέα; Mια χαρά μισθός είναι τα 700 ευρώ. 240 χιλιάδες δραχμές πρώτος μισθός και πολύς είναι γι’ αυτή την οικονομία. Όταν μάλιστα στις διπλανές χώρες, Bουλγαρίες και Pουμανίες, ευρωπαϊκή κοινότητα κι αυτές, ο μισθός είναι 200-300 ευρώ ο βασικός. Για τις ίδιες δουλειές.

Aυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ρηχή οικονομία της χώρας μας, ένα πρόβλημα που επιδεινώνεται ραγδαία. Eλάχιστα παραγωγική, καθόλου ανταγωνιστική, αντιμετωπίζει διπλή πίεση. Kαι από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες που παρέχουν προϊόντα φτηνά και ανταγωνιστικά, τα dvd και τα IKEA που λέγαμε πιο πάνω, και από τις χώρες πιο φτηνού δυναμικού που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες με χαμηλότερα κόστη. Mε συνέπεια συνεχώς να υποβαθμίζεται.

Aκόμα και στα παραδοσιακά προϊόντα μας πια, η κατάσταση έχει αλλάξει. Φέτος, έγραφαν τα NEA, το 80% των μαθητικών εκδρομών που γίνονται κάθε τέτοια εποχή, δεν πάνε στη Pόδο και στην Kρήτη, αλλά στην Πράγα, τη Mάλτα και το Παρίσι. Oι πενταήμερες προτιμούν να πάνε στην Πράγα με 500 ευρώ. Φταίει η παγκοσμιοποίηση για την ακρίβεια αυτής της χώρας με την αρρύθμιστη, ανεξέλεγκτη, ληστρική αγορά, που κοντεύουν να γίνουν καρτέλ μέχρι και οι τυρόπιτες; Eίναι λύση να ζητάς αυξήσεις από κει που δεν θα τις πάρεις; Tο 97% των ελληνικών επιχειρήσεων ανήκει στην κατηγορία «μικρές», μέχρι 20 εργαζόμενους. Aν γινόταν ένα θαύμα και οι μισθοί πήγαιναν 1.500 ευρώ ο κατώτατος, την άλλη μέρα οι μισές επιχειρήσεις της Eλλάδας θα έκλειναν και οι άλλες μισές θα πήγαιναν στη Bουλγαρία. H ανεργία δε, θα ’φτανε το 50%. Aπό πού ζητούν λοιπόν αυτούς τους μισθούς, από μένα; Όχι βέβαια. Tους ζητάνε από το κράτος. Aυτό που θέλουν να είναι «περισσότερο». Γιατί είναι η μόνη επιχείρηση που μπορεί να χρεοκοπεί ανενόχλητα, μεταφέροντας τη χρεοκοπία της στην κοινωνία. Στην παιδεία, την υγεία, το περιβάλλον. Γι’ αυτό η ΓΣEE, που αναφέρεται στην πραγματική οικονομία, διεκδικεί και κερδίζει αυξήσεις 30 και 40 ευρώ κάθε χρόνο και αυτές με προσοχή. Oι άλλοι, οι «φίλοι του λαού», θέλουν 1.000, 1.400, 1.500 ευρώ, τσάμπα είναι. Θα τα πληρώσει το κράτος και θα τα επιστρέψουμε όλοι με περισσότερους φόρους. Tο κακό δεν είναι μόνο η πλειοδοσία λαϊκισμού. Tο κακό είναι ότι όταν αποκρύπτεις συνεχώς το πρόβλημα και παραπλανείς την κοινή γνώμη, δεν πρόκειται να γίνει και ποτέ καμία προσπάθεια για να λυθεί. Γιατί η μόνη λύση για να καταπολεμηθεί η ανεργία είναι να δημιουργηθούν δουλειές. H μόνη λύση για καλύτερους μισθούς είναι να δημιουργηθούν εργασίες υψηλών απαιτήσεων, να αναπτυχθεί η οικονομία. Όλα τα άλλα είναι κοροϊδία. Kάποια στιγμή όμως αντί να κάνουμε όλοι τους προοδευτικούς, δεν πρέπει να πούμε και μερικές αλήθειες, όσο δύσκολες κι αν είναι;

Xωρίς ανάπτυξη της οικονομίας της γνώσης δεν καταπολεμάται η ανεργία των νέων, χωρίς επιχειρήσεις δεν υπάρχουν καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Mε πανεπιστήμια που παρέχουν πτυχία-πιστοποιητικά πρόσληψης στο δημόσιο, δεν υπάρχουν εργαζόμενοι αυξημένων δεξιοτήτων. Xωρίς θέσεις εργασίας αιχμής δεν υπάρχουν υψηλές αμοιβές. Άμα θέλουμε όλοι να βγούμε πρόωρα στη σύνταξη στα 50 και να πιάσουμε μετά μια δεύτερη δουλειά, ανασφάλιστη φυσικά, άρα φθηνότερη, τότε πού θα βρουν δουλειές οι νέοι που ξεκινάνε;

Eίναι δύσκολο; Eίναι. Aλλά τουλάχιστον είναι τίμιο. Tο να λέμε όμως ότι η λύση είναι να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, με 1.500 καθαρό μισθό και σύνταξη στα 50, είναι απλώς κοροϊδία. Eναντίον της νέας γενιάς, της γενιάς της ανεργίας και των 700 ευρώ. “

Αποκαλύψεις | 8 Comments »

Δεν θα γράψω σήμερα για την απεργία, καθώς οι σ/φοι κόκκινοι bloggers έχουν καλύψει όσο καλύτερα μπορούσαν το θέμα. Δρόμο έχουμε ακόμα και άλλωστε δεν έχω το χρόνο να γράψω όσα θέλω πραγματικά να πω για τον αναβρασμό που επικρατεί.

Έτσι, θα πιάσω κάτι εντελώς άσχετο. Το ξέσπασμα του μεγάλου Λάζαρου Παπαδόπουλου, στον αγώνα Ολυμπιακός-Ρεάλ Μαδρίτης, στο πλαίσιο της Euroleague. Δεν ξέρω πως σας φαίνεται εσάς σαν κίνηση, αλλά εμένα μου απέδειξε πως κάποιοι παραμένουν πρώτα άνθρωποι με αντίστοιχες αντιδράσεις και δεν έχουν ρομποτοποιηθεί όπως επιβάλλει το ασφυκτικό πλαίσιο του επαγγελματικού αθλητισμού.

Απολαύστε το βίντεο και αν το νιώθετε τραγουδήστε και σεις μαζί με το Λάζαρο.

Αποκαλύψεις | 4 Comments »

Σήμερα ήρθαν δυό παράξενοι τύποι στο σπίτι μου (για πόσο ακόμα θα είναι ιδιοκτησία μου, δεν ξέρω βέβαια, αλλά λέμε…). Ένα παληκάρι, με ένα τσαλακωμένο κόκκινο πουκάμισο που έκανε σετ με τα μάτια του, πορτοκαλί παπούτσι και ένα εξίσου με το πουκάμισο τσαλακωμένο τζιν και μια κοπέλα με ράστα φορώντας ένα πολύ όμορφο πρασινογαλαζιορόζ φόρεμα.

Μου θύμισε κάτι από δημοσκόπηση, αλλά δεν ήταν. Τους ρώτησα αν η επισκεψή τους είχε να κάνει με κάποια κατ’ οίκον δημοσκόπηση, όμως μου απάντησαν αρνητικά και μου δήλωσαν πως επρόκειτο για μια απλή ενημέρωση.

Το αγόρι (τρόπον τινά) πήρε τον λόγο και μου εξήγησε: “Είμαστε από την Νεολαία Συνασπισμού και ήρθαμε να σας ενημερώσουμε για την κρίση του δικομματισμού και τις επερχόμενες εκλογές που θα αναδείξουν το κόμμα μας σε πλειοψηφική δύναμη”

Μάζεψα το χολιγουντγιανό “ουόου”  που μου ξέφυγε έπειτα από τα λόγια του νεαρού και του ζήτησα να μου αναλύσει την κατάσταση για να πάρω χαμπάρι κι εγώ ο ανίδεος.

Αυτή τη φορά, ακουμπώντας το χέρι της στην πλάτη μου και με ύφος συμπόνοιας, η όμορφη νέα μου εξήγησε: “Κοιτάχτε κύριε. Ο ΣΥΡΙΖΑ -θα το ξέρετε ήδη- έχει νέο (με όλη τη σημασία της λέξης) πρόεδρο. Τον Αλέξη Τσίπρα. Από την μέρα που ο Αλέξης, πήρε στα χέρια του το τιμόνι του κόμματος, έφαγε η μύγα σίδερο και ο Χελάκης… ξύλο. Για να καταλάβετε. Στην χειρότερη για μας δημοσκόπηση, είμαστε αυτοδύναμη κυβέρνηση με απλή αναλογική!!!”

Κάπου εκεί τη διέκοψα, σαν άξεστος που είμαι και με βλέμμα ανάλογο ευτραφούς μπρος σε τσηζκέικ, τη ρώτησα αφελώς: “Δηλαδή, Σοσιαλισμός;” Χωρίς να παρεξηγηθεί από την απρεπή μου συμπεριφορά, μου απάντησε χωρίς περιστροφές: “Ναι κύριέ μου Σοσιαλισμός… Αλλά με δημοκρατία και ελευθερία”

“Κάτσε βρε κοπέλα μου, δηλαδή τι σημαίνει με δημοκρατία και ελευθερία;” Κοιτώντας με ένα βλοσυρό αυτή τη φορά ύφος, με ρωτά: “Μήπως είστε με το ΚΚΕ κύριε; Μήπως θεωρείται και το Στάλιν άνθρωπο; Μήπως θέλετε καθεστώς σαν τα ανελεύθερα της ΕΣΣΔ; Μήπως θεωρείται και το ΠΑΣΟΚ ίδιο με τη ΝΔ;”

“Προς θεού βρε παιδιά, δεν είπα τέτοιο πράμα, αλλά να θα ήθελα να μάθω τι εννοείται με δημοκρατία και ελευθερία;” Ανακουφισμένος κάπως από την απάντησή μου, ο μοδάτος όσο και καλόβολος νέος αποκρίθηκε: “Κοιτάχτε ευγενικέ κύριε. Εμείς θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία. Δημόσια Υγεία. Δεν θέλουμε ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Θέλουμε τα Εργασία για όλους μόνιμη και σταθερή. Χωρίς απολύσεις, χωρίς τετράωρα…” “Μπράβο παιδί μου, μπράβο παιδιά μου…” διέκοψα και πάλι το νεαρό ενθουσιασμένος από τα επαναστατικά του λόγια “επιτέλους οι αγώνες μας, θα δικαιωθούν”.

Ο νεαρός με διέκοψε και εκείνος με τη σειρά του, σπεύδοντας παράλληλα να με διορθώσει “Ακούστε κύριε, αυτό το κομμάτι είναι το κομμάτι που ονομάζουμε Σοσιαλισμός… ” μου λέει ”Λαϊκή Εξουσία” του απαντώ, χωρίς όμως να ιδρώσει το αυτί του όμως, συνεχίζει να αναπτύσσει τη σκέψη του “…όμως δεν με αφήσατε να σας μιλήσω για την δημοκρατία και την ελευθερία”. Τα λόγια του με έκαναν να μαζευτώ κάπως, όμως χωρίς να τον διακόψω τον άφησα να συνεχίσει “Τι θέλω να πω; Θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία, όμως αν κάποιος ιδιώτης θελήσει να ανταγωνιστεί το δημόσιο σχολείο, δεν μπορούμε να του το απαγορεύσουμε γιατί αυτό θα ήταν ανελεύθερο. Αφήστε που με τον ανταγωνισμό και το Δημόσιο Σχολείο θα γίνει καλύτερο.

Θέλουμε Δημόσια Υγεία. Όμως αν κάποιος ιδιώτης θέλει να φτιάξει την δική του κλινική, δεν μπορούμε να το απογορεύσουμε, θα ήταν αυτό άλλωστε δημοκρατία;

Δεν θέλουμε ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Αλλά -κοιτάχτε- στον καπιταλισμό ζούμε και τα κυριότερα μέσα παραγωγής ανήκουν σε ιδιώτες. Τους προτείναμε να μας τα δώσουν, αλλά μας απάντησαν αρνητικά. Τι να κάνουμε, να τους τα πάρουμε με το ζόρι; Αυτό θα ήταν τουλάχιστον Σταλινισμός.

Θέλουμε σταθερή και μόνιμη εργασία, χωρίς απολύσεις, χωρίς τετράωρα με μισθούς που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Όμως κάποτε υπογράψαμε το Μάαστριχτ και θα ήταν αφερέγγυο εκ μέρους μας, να αλλάξουμε θέση. Δηλαδή εμείς έχουμε αλλάξει, αλλά οι ανανεωτικοί την στηρίζουν ακόμα. Γι αυτό άλλωστε εμείς έχουμε τάσεις στο Κόμμα μας, για να μένει όλος ο κόσμος ευχαριστημένος” Πάσχιζα να θυμηθώ τι μου θυμίζουν τα όσα άκουγα. Όμως δεν τα κατάφερνα. Βλέπωντάς με διστακτικό, η νεαρά ξαναπήρε το λόγο και στην προσπάθειά της να με κάνει να την προσέξω μου έδωσε μια επιστολή, που “θα μου έλυνε τις απορίες” όπως είπε η ίδια.

“Η επιχειρηματική κοινότητα στον τόπο μας είναι ο κατεξοχήν χώρος, όπου αναδεικνύονται οι νέοι άνθρωποι και οι νέες ιδέες, ο κατεξοχήν χώρος που δεν τρομάζει με το καινούργιο. Γι’ αυτό χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση την εκλογή σας, προσβλέποντας και στη δική σας συμβολή, ώστε ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας να απεμπλακεί από τα παρωχημένα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που τον ακυρώνουν.

 Δ. Δασκαλόπουλος, Προεδρος ΣΕΒ προς Αλέξη Τσίπρα”

Απορημένος έστρεψα το κεφάλι μου προς τον νεαρό “Μην σας τρομάζει, ο σ/φος Δασκαλόπουλος, είναι από την Οργάνωση Βιομηχάνων του Συνασπισμού και έχει προθυμοποιηθεί να παραδώσει τα εργοστάσια τα δικά του αλλά και των υπολοίπων του Συνδέσμου, στην νεοσύστατη κυβέρνηση”

Δεν μπορούσα να αρθρώσω λόγο. Ακόμα και όταν η νεαρά άνοιξε την πόρτα για να αποχωρήσει παρέα με τον σ/φό της, απλά έγνεψα για το “Αντίο”. Δεν ήξερα γιατί είχα μείνει… κάγκελο. Λίγες ώρες αργότερα το κατάλαβα και έπεσα σε ακόμα μεγαλύτερη κατάθλιψη από την προηγούμενη. Μια απορία είχε κυριεύσει το μυαλό μου…

“Πως -σκατά- δεν είχα καταλάβει ότι τόσο καιρό ζούμε στον μικρό μας σοσιαλιστικό παράδεισο με δημοκρατία και ελευθερία;”

Αποκαλύψεις | 17 Comments »

Τι κάνει ο άνθρωπος για να σκοτώσει λίγο χρόνο; Πολλά πράγματα. Ένα από αυτά; το myminicity, παιχνιδάκι που βρήκα πρόσφατα στο net. Τι ακριβώς κάνεις; Τίποτα, τουλάχιστον γι αρχή. Όσο περισσότεροι κάνουν κλικ στην πόλη σου, τόσο ο πληθυσμός αυτής ανεβαίνει και η πόλη μεγαλώνει.

Όπως καταλαβαίνεται, υπόσχομαι στην νέα μου πόλη την josefland, να κρατήσω την ανεργία στο 0%. Εμπρός να φτιάξουμε το σοσιαλιστικό μου παράδεισο. Κάντε μου κλικ λέμε. Και μην προσπαθήσει να φτιάξει κανείς και την ΚΚΕ city, γιατί την έφτιαξα και αυτήν….

Πατήστε για την Josefland ΕΔΩ

Πατήστε για την ΚΚΕ city ΕΔΩ 

Βοηθήστε να φτιάξουμε το πρώτο μας εργοστάσιο ΕΔΩ

Αποκαλύψεις | No Comments »

Η ουσία της σημερινής ημέρας, χωρίς παραπέρα εξηγήσεις περικλείεται σε ένα και μοναδικό σύνθημα.

“ΠΑΣΟΚ και νεολαία για μια Ελλάδα νέα!”

από τούτο εδώ το blog (που είναι μακέτο) θέλουμε να εκφράσουμε ολόψυχα τη στήριξη μας στο νέο πρόεδρο του ΣΥΝ και να του αφιερώσουμε το παρακάτω τραγούδι:

“Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα,
γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι
γιατί φέγγει έτσι η μέρα;

Κι έτσι με χαρά κι ελπίδα
για μιαν ένδοξη Παρτίδα
η Σημαία κυματίζει μ’ ένα Ταν ή επί Τας!

Ζήτω ο Αλτούσερ, ζήτω ο Πρόντι,
ζήτω ο Ροζ μας ο στρατός,
ζήτω κι ο Αλέξης Τσίπρας,
ο μεγάλος αρχηγός!

Αποκαλύψεις | 4 Comments »

 Καλά καταλάβατε. Πρόκειται για το γνωστό σύνθημα των αναρχικων, δοσμένο ως ερώτηση όμως. Να και η απάντηση. Ναι. Όμως από τη συνεργασία κάποιος λείπει. Ποιός; Μα, οι ίδιοι οι εμπνευστές του συνθήματος.

Κάποια παιδιά σήμερα, βρέθηκαν στο στόμα του λύκου. Παρασύρθηκαν ίσως από τα μεγαλόστομα και υπερεπαναστατικά λόγια των πατρόνων τους. Σίγουρα ο καθένας μας τους αναγνωρίζει πολλά ελαφρυντικά, όμως είναι κι αυτοί μέρος του προβλήματος που αντικρύσαμε σήμερα όσοι περάσαμε από το κέντρο της Αθήνας. Και για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

Εδώ και μέρες ήταν γνωστό ότι οι Χρυσαυγίτες θα κάνουν την καθιερωμένη τους πορεία, για τα Ίμια. Οι “αντιφασίστες” (αριστεριστές και αντιεξουσιαστές) είχαν προγραμματίσει αντι-συγκέντρωση στις 2 το μεσημέρι στον ίδιο χώρο.

Οι πρώτοι χρυσαυγίτες (παρότι η πορεία ήταν στις 7 μ.μ.) εμφανίστηκαν στο χώρο στις 10:30 το πρωί. Από την άλλη το μπλοκ των αντιφασιστών έφτασε γρήγορα απέναντι από τους φασίστες όπως ειπώθηκε από τα μεγάφωνα για να πουν το συνθήματά τους και να απλώσουν τα πανό τους.

Αυτό βέβαια ήταν μόνο η αρχή καθώς μια δεκάδα ανθρώπων επιτέθηκε στους χρυσαυγίτες με πέτρες. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την κίνηση. ΌΜΩΣ, μήπως όσοι συμμετείχαν στην πορεία, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι θα συγκρουστούν; Μήπως κάποιοι τους πήγαν ως πρόβατα για σφαγή;

Για άλλη μια φορά, οι μπάτσοι χέρι-χέρι με τους χρυσαυγίτες επιτέθηκαν στο μπλοκ των αντιφασιστών με απολογισμό δύο μαχαιρωμένους. Τα βίντεο που βγήκαν στα κανάλια αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι οι μπάτσοι κάλυπταν με κάθε τρόπο τους φασίστες φίλους-συναδέλφους τους.

Εδώ όμως έρχεται η μεγάλη μου ένσταση! Σ/φοι, μήπως δεν ξέρετε ποιοί είναι οι χρυσαυγίτες; Μήπως δεν ξέρετε ποιοί είναι οι μπάτσοι; Τι ζητάτε λοιπόν; Γιατί με τέτοιους όρους πάτε να συγκρουστείτε μαζί τους; Μήπως ψάχνετε για ήρωες; Μήπως θέλετε νεκρούς;  Μήπως θα βόλευε τα κυβερνητικά πλάνα κάποιων, ένας νεκρός, σήμερα στο κέντρο;

Το αντιφασιστικό μπλοκ, υποχώρησε κάτω από την πίεση μπάτσων-χρυσαυγιτών και κατέληξε στην πρυτανεία, την οποία κατέλαβε καλώντας παράλληλα σε πορεία για τις 6 το απόγευμα. Ουσιαστικά χωρίς περιφρούρηση, χωρίς καμία οργάνωση, οργισμένοι οι “αντιφασίστες” ξεκίνησαν να βγουν στο δρόμο για πορεία.

Και τσουπ, οι μπάτσοι! Με τη νύχτα να τους καλύπτει έπεσαν στο ψαχνό. Που σε πονεί και που σε σφάζει! Κι άλλοι τραυματίες, 40 προσαγωγές έτσι για αρχή. Οι τηλεοράσεις να μιλάνε για κουκουλοφόρους που κάναν την Αθήνα άνω-κάτω και παιδάκια να τρώνε ατελείωτα ξύλο, όπως και οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ το πρωί.

Και ξαναλέω. Η προβοκάτσια πήγε σύννεφό. Και πάλι μετά από το όργιο καταστολής στο οποίο επιδόθηκε η ΕΛΑΣ σήμερα, είστε και πάλι στιγματισμένοι στα μάτια του ελληνικού λαού. Γιατί σπασμένες βυτρίνες; Γιατί σπασμένες τράπεζες; Γιατί κάποιοι θέλουν να δυσφημίσουν τη λύση του δρόμου. Όχι όλοι όσοι κατέβηκαν σήμερα. Οι 10 που ξεκίνησαν την όλη η ιστορία, η οποία άρχισε ως ειρινική αντι-συγκέντρωση.

Κάποιοι θέλουν νεκρό στο δρόμο. Κάποιοι ήθελαν τους δύο μαχαιρωμένους και τους 40 προσαχθέντες. Τους βοηθάει στον επικοινωνιακό τους “αγώνα”…

Τα συμπεράσματα, δικά σας…

Αποκαλύψεις | 8 Comments »

… είμαι σίγουρος, ότι αν είδατε τον τίτλο του κειμένου και αντιληφθήκατε και σε ποιό blog μπαίνατε, θα υποθέσατε αμέσως πως το κείμενο αναφέρεται στο Συνασπισμό ή ΣΥΡΙΖΑ, όμως (αυτή τη φορά δεν έχετε δίκιο).

Μετά την ταφή του εκκλιπόντος  (ή κοιμηθέντος όπως θέλουν να λένε οι παπάδες) Αρχιεπισκόπου, στις 7 Φεβρουαρίου, περιμένουμε την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου. Γιατί όμως …σκίζονται όλοι όσοι απαρτίζουν την “Ιερά Σύνοδο” ώστε να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του νεκρού χαλίφη;

Πολύ πιστεύουν ότι είναι ζήτημα “μούρης” ή για να το πω καλύτερα υστεροφημίας. Επιτρέψτε μου να έχω τελείως διαφορετική εκτίμηση. Η οποία μάλιστα μπορεί και να τεκμηριωθεί σε έναν βαθμό (ικανοποιητικό θα έλεγα). Οι αυταπάτες που τρέφουν κάποιοι πιστοί σχετικά με το ”τι σημαίνει εκκλησία” καταρρέουν αυτόματα και στη θέση τους μπαίνει η πινακίδα “Α.Ε”, μόλις με μία κίνηση.

Το άνοιγμα του Ριζοσπάστη. Αν μάλιστα, αυτός είχε αγοραστεί την 25 Μαρτίου του 2005, τόσο πιο εύκολα γίνονται τα πράγματα, για τον συμπαθή θρησκεύομενο. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά και από το να προσπαθήσω να τα επεξεργαστώ (και λόγω χρόνου) θα προτιμήσω να μεταφέρω αυτούσια τα κείμενα του “Ρ”.

“Αμύθητη περιουσία και μπίζνες πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασών, δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων σε όλη τη χώρα. Μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και καταθέσεις. Διαμερίσματα, υπαίθρια γκαράζ, καταστήματα, πρατήρια βενζίνης. Ανώνυμες εταιρίες που έχουν συσταθεί από την Εκκλησία για να ασκήσουν επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Τα παραπάνω αποτελούν κομμάτια του παζλ που λέγεται εκκλησιαστική περιουσία. Από τα στοιχεία, που αποκαλύπτει σήμερα ο «Ρ», φαίνεται πως τη ρήση της Καινής Διαθήκης «ο έχων δύο χιτώνας να δίδει τον έναν», οι ηγήτορες της Εκκλησίας τον έχουν φέρει στα μέτρα τους, μετατρέποντάς τον σε «ο έχων δύο χιτώνας, τους κάνει τρεις»… Τις επόμενες μέρες, η έρευνα του «Ρ» θα συνεχιστεί με ιδιαίτερα σημαντικές αποκαλύψεις για τα δισεκατομμύρια της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει το ακριβές ύψος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτή η περιουσία αποτιμάται στα 15 δισ. ευρώ (περίπου 5 τρισ. δρχ.). Ωστόσο, το «ιερό» θησαυροφυλάκιο είναι τόσο βαθύ που αρκεί μία και μόνο αναφορά. Οι πέντε μονές που προσέφυγαν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον του νόμου Τρίτση αποτιμούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο αστρονομικό ποσό των 8 τρισ. δρχ. (!!!). Και μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επιδίκασε το ποσό των 3 τρισ. δρχ. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι εάν η περιουσία των 5 μονών άγγιζε πριν μια 20ετία τα 3 ή 8 τρισ. δρχ., τότε πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει την περιουσία των 2.500 μοναστηριών και ναών σε όλη τη χώρα;

Ολη αυτή η περιουσία που υπάρχει, τα στελέχη της Εκκλησίας, προσπαθούν να πείσουν ότι αξιοποιείται στην κατεύθυνση του φιλανθρωπικού έργου. Επιχείρημα που βέβαια κλονίστηκε αρκετά το τελευταίο διάστημα, αφού, όπως αποκαλύπτεται, πλειάδα μητροπολιτών κατηγορούνται για τεράστιες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Υπεράκτιες εταιρίες, περιουσίες δισεκατομμυρίων, τραπεζικές καταθέσεις, προφανώς δεν είναι το αποτέλεσμα του …μόχθου των ιεραρχών.

Αυτός ο τρελός χορός δισεκατομμυρίων, τη στιγμή μάλιστα που οι Ελληνες εργαζόμενοι βιώνουν την πιο άγρια αντιλαϊκή επίθεση, έχει μετατρέψει την Εκκλησία σε μια εμπορική επιχείρηση. Που σκοπό έχει τον πολλαπλασιασμό των κερδών της, ώστε να παίξει ακόμα πιο αποτελεσματικά το ρόλο της ως δεκανίκι της κυρίαρχης πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ηγεσία της σχεδιάζει ακόμα και την ίδρυση εκκλησιαστικών πανεπιστημίων, ενώ οι προθέσεις της για επενδυτικά προγράμματα ανέγερσης ξενοδοχειακών μονάδων είναι δεδηλωμένες.

«…είναι ιερή»

Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν τα στελέχη της Εκκλησίας μιλούν για την εκκλησιαστική περιουσία. Για παράδειγμα, ο Κ. Πυλαρινός Γενικός Διευθυντής Οικονομικών και Τεχνικών Υπηρεσιών της Εκκλησίας της Ελλάδος σε σχετικό του πόνημα με τίτλο: «Μαρτυρία για το επίκαιρο θέμα της αξιοποιήσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας» (Αθήνα 2002) αναφέρει: «Η περιουσία της Εκκλησίας ως προερχόμενη από δωρεές και κληρονομίες πιστών, είναι ιερή. Εχει προέλευση, αξία τιμής, προστασίας και σεβασμού». Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, αυτό είναι ένα από τα βασικά επιχειρήματα που ξεχωρίσαμε, διαβάζοντας τις 18 σελίδες του κειμένου, με το οποίο απαντά η Εκκλησία στο εύλογο ερώτημα «γιατί πρέπει να έχει η εκκλησία περιουσία;»…!

Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο

Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν φροντίσει να βοηθήσουν με τον τρόπο τους, ώστε να ενισχύσουν το …φιλόπτωχο ταμείο της Εκκλησίας. Πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Μάρτη του 2004, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατήργησε την υποχρέωση της Εκκλησίας να εισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό το 25% των ακαθάριστων εσόδων για την κάλυψη της μισθοδοσίας των κληρικών από το κράτος, όπως το όριζε ο νόμος 536 του 1945. Η συγκεκριμένη τροποποίηση πέρασε στο ίδιο νομοσχέδιο στο οποίο υπήρχε η διαβόητη τροπολογία Πάχτα. Ταυτόχρονα, αυτή η απόφαση συνοδεύτηκε από τη θέσπιση και άλλων φοροαπαλλαγών υπέρ της Εκκλησίας, όπως η κατάργηση φόρου για εισοδήματα από ακίνητα.

Με τη σειρά της, η ΝΔ με το νέο φορολογικό που ψηφίστηκε τον περασμένο Δεκέμβρη φρόντισε να επεκτείνει τη φοροασυλία για ναούς, μητροπόλεις, μοναστήρια για τα εισοδήματα που αποκτούν από την κάθε είδους ακίνητη περιουσία τους. Ετσι, χαρίζεται ολόκληρος ο φόρος εισοδημάτων από ακίνητη περιουσία από το συμβολικό 10% που ίσχυε στο μηδέν (0%) σταδιακά μέχρι το 2007…!

Ακίνητος θησαυρός

Συνολική έκταση 855.730 στρεμμάτων δασών, δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων ανά την επικράτεια έχει στην κατοχή της η Εκκλησία, σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Ιδιωτικής Δασοπονίας του υπουργείου Γεωργίας (σ.σ. ο πιο πρόσφατος έλεγχος των στοιχείων έγινε το 1995). Από αυτά, το σύνολο των αναγνωρισμένων εκτάσεων ανέρχεται στα 432.880 στρέμματα και το αντίστοιχο σύνολο των διακατεχόμενων εκτάσεων στα 422.850 στρέμματα.

Σημειώνεται ότι διακατεχόμενες είναι οι εκτάσεις για τις οποίες η Εκκλησία είτε δε διαθέτει τίτλους ιδιοκτησίας, είτε διέθετε παλιότερα και τους έχασε. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται και οι εκτάσεις που καταπατήθηκαν.

Από τις αναγνωρισμένες εκτάσεις τα 276.880 στρέμματα είναι δάση, τα 69.550 στρέμματα είναι δασικές εκτάσεις, ενώ σε 86.450 στρέμματα εκτείνονται οι χορτολιβαδικές εκτάσεις. Από το σύνολο των διακατεχόμενων εκτάσεων δάσος είναι τα 218.910 στρέμματα, 88.020 οι δασικές εκτάσεις και 115.920 στρέμματα είναι οι χορτολιβαδικές εκτάσεις.

Οπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η Εκκλησία έχει στην κατοχή της 52 δάση. Συνολικά, από αυτά, έχει προχωρήσει σε εκμετάλλευση και τα έχει διαχειριστεί ή τα διαχειρίζεται ακόμα με διάφορους τρόπους (κόψιμο δέντρων, κατασκευή κτισμάτων, κ.ά.) σε συνολική έκταση 490.882 στρεμμάτων.

Ο πίνακας με τις καταγραμμένες εκτάσεις που διαθέτει το υπουργείο Γεωργίας δεν περιλαμβάνει τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία όλων των μητροπόλεων της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά ούτε και ορισμένα δασοτεμάχια κάτω των 50 στρεμμάτων. Τα αριθμητικά δεδομένα γι’ αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχουν διότι απλούστατα κανείς ποτέ δεν τα κατέγραψε, κάτι που πρόκειται να γίνει με το πρόγραμμα του Εθνικού Κτηματολογίου αν και εφόσον προχωρήσει το έργο.

“Φιλέτο” στη Βουλιαγμένη

Σημαντικές είναι οι απολαβές της Εκκλησίας από την εκμετάλλευση των ακίνητων κτισμάτων της Αττικής. Συνολικά διαθέτει 57 καταστήματα, 146 γραφεία και 155 διαμερίσματα, συνολικής έκτασης 55.554 τετραγωνικών μέτρων.

Το «φιλέτο» των ακινήτων βρίσκεται στη Βουλιαγμένη. Εκεί υπάρχουν 6 καταστήματα, 3 γραφεία και 73 διαμερίσματα. Η εμπορική αξία των συγκεκριμένων ακινήτων υπερβαίνει κατά πολύ τις αντικειμενικές αξίες της περιοχής. Σημαντικό αριθμό γραφείων διαθέτει η Εκκλησία τόσο στο κέντρο της Αθήνας (43 γραφεία επί της οδού Ακαδημίας), όσο και στον Πειραιά, 23 γραφεία στην οδό Τσαμαδού. Στον Πειραιά, επίσης, διαθέτει άλλα 17 γραφεία, στην οδό Χαρ. Τρικούπη.

Οπως προκύπτει από την αναλυτική κατάσταση ακινήτων της Αττικής, υψηλά έσοδα αποσπά η Εκκλησία από τα καταστήματα σε διάφορες περιοχές. Εκείνα που ξεχωρίζουν λόγω εμπορικότητας της περιοχής όπου βρίσκονται είναι τα τρία καταστήματα στην Ερμού, τα έξι καταστήματα στην πλατεία Κλαυθμώνος (στη συμβολή Σταδίου και Δραγατσανίου), και τα άλλα έξι καταστήματα στη Βουλιαγμένη.

Το μεγαλύτερο εμβαδόν από τα ακίνητα καταλαμβάνουν δύο υπουργεία, στην οδό Μητροπόλεως και στην πλατεία Κλαυθμώνος. Συγκεκριμένα, το υπουργείο Παιδείας (ολόκληρο το ακίνητο) εκτείνεται σε ένα κτίριο 7.000 περίπου τ.μ. ενώ το υπουργείο Εσωτερικών καταλαμβάνει χώρο 3.000 τ.μ. περίπου. Εντυπωσιακά σε έκταση είναι επίσης τα γραφεία και τα καταστήματα στην οδό Ακαδημίας 95 (συνολικό εμβαδόν 1.900 τ.μ.) αλλά και στην οδό Βεντήρη, όπου τα δύο καταστήματα και τα δεκατρία γραφεία καταλαμβάνουν χώρο 3.000 περίπου τ.μ.

Και γιάπηδες!

Η Εκκλησία αποτελεί έναν από τους βασικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας, αφού έχει στην κατοχή της περίπου 4 εκατομμύρια μετοχές. Το ποσοστό που της αντιστοιχεί ανέρχεται περίπου στο 1,8% του συνόλου των μετοχών. Η κατανομή έχει ως εξής: Τα μοναστήρια κατέχουν ποσοστό 1,10% και τα κληροδοτήματα ποσοστό 0,7%. Σημειώνεται ότι στο ΔΣ της Εθνικής Τράπεζας συμμετέχουν μόνιμα ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων, Θεόκλητος, και ο Κ. Πυλαρινός.

“Εκκλησία ΑΕ”

Δύο Ανώνυμες Εταιρίες (ΑΕ) έχει συστήσει η Εκκλησία προκειμένου να αποσπάσει κονδύλια από το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και να διαχειριστεί κερδοφόρα την περιουσία της. Η πρώτη ΑΕ έχει την επωνυμία «Υποστήριξη Επιχειρησιακών και Χρηματοδοτικών Προγραμμάτων Μελετών και Εργων, Ανώνυμη Εταιρία» και διαχειρίζεται τα κονδύλια από το Γ’ ΚΠΣ, την ανέγερση ξενοδοχείου της εκκλησίας στην οδό Δεινοκράτους και του συνοδικού συγκροτήματος στον Καρέα.

Η δεύτερη ΑΕ αφορά την εκμετάλλευση των εκκλησιαστικών ακινήτων και ειδικότερα χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων και πρατηρίων καυσίμων. Στο χαρτοφυλάκιο της ίδιας εταιρίας εμπίπτει και η διαχείριση του μεγάλου βενζινάδικου που βρίσκεται επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, δίπλα στο γήπεδο του ΠΑΟ και το οποίο ανήκει στην εκκλησία.

Το μετοχικό κεφάλαιο κάθε εταιρίας κυμαίνεται στα 60.000 ευρώ. Για την ΑΕ που έχει σκοπό “την κατασκευή, αγορά, μίσθωση, εταιρική συμμετοχή και εκμετάλλευση χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων, πρατηρίων καυσίμων και συναφών δραστηριοτήτων σε εκκλησιαστικά ή μη ακίνητα” το 98% του εταιρικού κεφαλαίου κατέχεται από την Εκκλησία της Ελλάδος, το 1% από τη Μονή Πετράκη και το υπόλοιπο 1% από τη Μονή Πεντέλης.

Οι παντοφλίτσες…

Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μια άνευ προηγουμένου μετατροπή της ίδιας της πίστης του ποιμνίου σε εμπορεύσιμο προϊόν. Διάφορα μοναστήρια έχουν εξελιχθεί κυριολεκτικά σε σούπερ - μάρκετ για τους επισκέπτες.

• Υπάρχει μοναστήρι στο οποίο πωλούνται αντί 300 ευρώ παντοφλίτσες που είχαν φορεθεί στο σκήνωμα του αγίου!
• Σε άλλο μοναστήρι κυκλοφορούσε κάποιο… σκουφί, το οποίο είχε φορεθεί σε άλλο σκήνωμα αγίου και το οποίο, όποιος ήθελε απλά να το φορέσει για να πάρει…«ευλογία», έπρεπε να πληρώσει έως 1.000 ευρώ!

Επιχειρηματικά μυαλά…”

Αυτά έχει να διαχειριστεί ο νέος αρχιεπίσκοπος. Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί τέτοια πρεμούρα… Εγώ μόνο ένα έχω να ευχηθώ… Καλές μάσες.

Υ.Γ. Θα επιστρέψω σύντομα με σχόλιο για την “κυβερνητική αριστερά”

Αποκαλύψεις | 3 Comments »

(νομίζω πως είναι αυτός, αν δεν είναι καταλαβαίνω τον λόγο που ο κύριος στην φωτό θα μου κάνει μήνυση)

 Θα μπορούσα να γράψω για το ασφαλιστικό και τις επικείμενες κινητοποιήσεις. Είναι τόσοι όμως οι κόκκινοι bloggers που το έχουν κάνει και θα το κάνουν και στη συνέχεια που θεωρώ πως δεν έχω να προσθέσω κάτι ουσιαστικό.

Άλλωστε όπως θα έχετε καταλάβει, αρέσκομαι να ασχολούμαι με τα ταπεινά. Να σαν το σημερινό μου θέμα. Ποιό είναι θα με ρωτήσετε και δεν σας απαντάω αμέσως για να διατηρήσω το απαραίτητο σασπένς. Θα ασχοληθώ με έναν ήρωα της καθημερινότητας μας (λέμε τώρα) αφού βέβαια πρώτα εκφράσω την αμέριστη συμπαράστασή μου, στους δύστυχους “αριστερούς” της βάσης του Συνασπισμού, από τους οποίους όσοι διαβάζουν “Αυγή” (τώρα που γινε φυλλάδα αστική) πρέπει να ψάχνουν τα μάτια τους από αυτά που βλέπουν.

Θα έχετε καταλάβει από καιρό πως ρέπω προς την προσωπολατρεία, γιατί να το κρύψω άλλωστε. Έτσι μετά τον Γιάννη Πρετεντέρη βρήκα το νέο μέντορά μου. Το όνομά του: Διονύσιος Γουσέτης. Απλά γίγαντας. Δεν θα αναλωθώ στο βιογραφικό σημείωμα του συνεργάτη της “Αυγής” και θιασώτη των απόψεων της Ανανεωτικής Τάσης του Συνασπισμού, αλλά θα περάσω κατευθείαν στα γραφόμενα του κ. Γουσέτη, τα οποία ομολογώ ότι παρακολουθώ εδώ και αρκετό καιρό.

Όταν λοιπόν “οι καταλήψεις σε καιρό δημοκρατίας, είναι αντιδημοκρατική κίνηση”, όταν για την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ “ευθύνονται τόσο ο Σαντάμ όσο και οι Αμερικάνοι”, όταν το ασφαλιστικό είναι “δημογραφικό πρόβλημα” και όταν η “πολιτική ανυπακοή” βρίσκει την εφαρμογή της μέσα από τους “Μάρτιν Λούθερ Κινκγ και τον Μαχάτμα Γκάντι”, ο κ. Γουσέτης σπάει τα όρια της λογικής και φεύγει σε ένα κόσμο δικό του, στον οποίο ίσως να τον έχουν οδηγήσει οι απόψεις του περί αποποινικοποίησης των “μαλακών”.

Ας αφήσουμε όμως τα κείμενα του κ.Γουσέτη να μιλήσουν από μόνα τους:

Στις 17 Νοεμβρίου, ο κορυφαίος αρθρογράφος, απαντώντας σε κείμενο αναγνώστη της “Αυγής” με θέση υπέρ των καταλήψεων, το υποκείμενο του σημερινού μου κειμένου του απαντά:

“Αγαπητέ Σπύρο, όπως πολλά άλλα, έτσι και η “πολιτική ανυπακοή” (civil disobedience) έχουν διαστρεβλωθεί στη χώρα μας. Οι γνωστότεροι άνθρωποι που άσκησαν πολιτική ανυπακοή ήσαν ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αυτοί χάραξαν την τακτική της πολιτικής ανυπακοής. Έχει δυο χαρακτηριστικά: Πρώτον, είναι πάντα επώνυμη, ειρηνική και δημόσια. Δεύτερον, έχει συνέπειες για τον ανυπάκουο.

Όταν οι Αμερικανοί αρνητές πολέμου στον πόλεμο του Βιετνάμ έσχιζαν τις προσκλήσεις στράτευσής τους, καλούσαν τα συνεργεία τηλεόρασης. Όταν η αστυνομία τους συνελάμβανε, αυτοί παραδίδονταν αμέσως και βέβαια αναλάμβαναν την ευθύνη της πράξης τους. Τιμωρούνταν. Η δράση τους όμως ευαισθητοποιούσε άλλους συμπολίτες τους. Πολλοί ακολουθούσαν το παράδειγμά τους, ενώ άλλοι εκδήλωναν τη συμπαράστασή τους. Το αποτέλεσμα ήταν να αναγκαστεί η κυβέρνηση να τερματίσει τη στρατιωτική της επέμβαση στο Βιετνάμ.

Τι σχέση έχουν μ’ αυτά οι καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, σε καθεστώς ασυδοσίας και ατιμωρησίας; Το ΚΚΕ καταλαμβάνει εκ του ασφαλούς διόδια στην εθνική οδό με παρούσα την αστυνομία που κοιτάζει απαθώς. Θρασύδειλα οι αντιεξουσιαστές καταστρέφουν κάμερες στα σκοτεινά. Αν κανένας τους συλληφθεί, θα δηλώσει αμέτοχος, ενώ οι σύντροφοί του θα φωνασκούν για την απελευθέρωσή του.

Παρόμοια φτωχές σε δημοκρατικούς χυμούς είναι οι καταλήψεις στα σχολεία. Οι ελλείψεις στα σχολεία δεν είναι φετινή καινοτομία. Όταν λοιπόν, εφέτος ειδικά, τετρακόσια σχολεία παραμένουν “συμπτωματικά” κατειλημμένα μέχρι σχεδόν τον Δεκέμβριο, όταν οι καταληψίες αντιδικούν με το υπουργείο για το αν οι καταλήψεις αυξάνονται ή μειώνονται, όταν εκπέμπουν εξωσχολικά αιτήματα, όπως π.χ. να μην υπάρξει “Καποδίστριας 2″, όταν το ΚΚΕ προσφέρει αμέριστη συμπαράσταση, δεν σου αρκούν ως ενδείξεις ότι πρόκειται για έργο όχι ανηλίκων μαθητών, αλλά βολεμένων μέσα σε κομματικά γραφεία, ενηλίκων ανέραστων και αυταρχικών καθοδηγητών;

Όσο για τις γενικές συνελεύσεις, γνωρίζεις ότι κάποια δικαιώματα, όπως αυτό της μόρφωσης, δεν λύνονται με πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Επίσης, ως παλιό κομματικό μέλος, μπορεί να μην γνωρίζεις τη συνδικαλιστική τεχνική απόσπασης πλειοψηφιών διά της φυσικής κοπώσεως των αντιπάλων;
Αυτή τη συντηρητική πρακτική δεν την αποκαλώ αριστερή. Το μόνο αποτέλεσμά της είναι η δωρεάν διαφήμιση των ιδιωτικών σχολείων (άραγε εκεί δεν υπήρχε έλλειψη βιβλίων ή συμπτωματικά οι εκεί μαθητές είναι ξενέρωτοι;) και των φροντιστηρίων.”

Σας προκαλώ να σχολιάσετε το συγκεκριμένο κείμενο, αλλά δεν μπαίνω στον ίδιο πειρασμό γιατί αυτό το post δεν θα ήθελα να επεκταθεί τόσο και ακόμα δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να ασχοληθώ με τη λέξη “ανέραστοι” γιατί θα χυδαιολογήσω ατελείωτα και θα με πάρουν και οι Συν-αυτώ για σεξιστή και ομοφοβικό.

Ας συνεχίσω όμως. Tην περίοδο των μεγάλων αντιμπεριαλιστικών συγκεντρώσεων το 2003, ο Διονύσης Γουσέτης, υπογράφει κείμενο των “Φιλελευθέρων” του Στέφανου Μάνου, το οποίο βάλλει κατά του “όψιμου” αγωνιστικού χαρακτήρα του αντιπολεμικού κινήματος:

Το κείμενο και το σχόλιο προσυγραφής του, από τον κ.Γουσέτη μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ

Για να μην ξεχάσετε τελείως τι σημαίνει “αγώνας”, “ανυπακοή” και… “αριστερός” κάπου εδώ θα κλείσω με τα γραφόμενα του κ.Γουσέτη, προσθέτοντας απλά το σημερινό κείμενο (24-11-2007) του το οποίο προλογίζω με μια δική του φράση:

“Και στο κάτω-κάτω σε μια δημοκρατική κοινωνία, να απαγορεύεται η μαγνητοσκόπηση των διαδηλωτών;”

Ολόκληρο το κείμενο:

“Οι κάμερες

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του τόπου είναι η ανασφάλεια. Δεν εννοώ μόνο την επαγγελματική και οικονομική ανασφάλεια. Εννοώ και τις καθημερινές ανασφάλειες, που κάνουν τη ζωή μας γκρίζα. Για παράδειγμα, δεν είσαι ποτέ σίγουρος αν έχεις όλα τα δικαιολογητικά για να βγάλεις ένα πιστοποιητικό: κατά καιρούς ή κατά περίπτωση χρειάζονται περισσότερα ή λιγότερα και αυτό δεν το γνωρίζεις από την αρχή. Το μαθαίνεις στην… πορεία.
Δεν είσαι σίγουρος αν μια πινακίδα τροχαίας που σου υποδεικνύει ποιο δρόμο πρέπει να πάρεις θα υπάρχει και στο επόμενο σταυροδρόμι ή θα μείνεις σύξυλος, με την απορία. Δεν είσαι σίγουρος αν θα σου ‘ρθει μοτοσυκλέτα όταν περπατάς στο πεζοδρόμιο.

Όλα αυτά είναι συγκεχυμένα. Ένα από αυτά είναι οι κάμερες. Παραβιάζουν ή όχι τα προσωπικά δεδομένα, δηλαδή το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα; Ισχύει και εδώ το κατά καιρούς και κατά περίπτωση. Οι κάμερες ήταν τοποθετημένες αυθαίρετα από το 2002. Το 2004 ρωτήθηκε η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Έδωσε άδεια, αλλά με προθεσμία: μόνο για τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων. Προφανώς έκρινε ότι οι Ολυμπιακοί είναι υπεράνω των ατομικών δικαιωμάτων, ή μάλλον ότι τα ατομικά δικαιώματα άλλοτε είναι υπεράνω και άλλοτε υποκάτω, κατά περίπτωση.
Μετά την Ολυμπιάδα, η Αρχή ενέκρινε αίτηση της ΕΛ.ΑΣ. για παράταση, αλλά μόνο για ρύθμιση της κυκλοφορίας. Στο μεταξύ, όμως, το Πρωτοδικείο Πάτρας είχε απαγορεύσει πλήρως τις κάμερες. Έτσι, το κατά περίπτωση ατομικό δικαίωμα απέκτησε και γεωγραφική σημασία: αλλού επιτρέπεται, αλλού απαγορεύεται.
Την ίδια στιγμή, η Αρχή άρχισε τις εκπτώσεις στην απαγόρευσή της: απαγορεύεται η μαγνητοσκόπηση εκδηλώσεων, αλλά όχι ποδοσφαιρικών. Ούτε όταν δίπλα ή παραδίπλα σου μένει κάποιος πρέσβης. Ωστόσο, βάζει πρόστιμα στην αστυνομία όποτε παραβιάζει την απόφασή της. Σ’ αυτόν τον διάτρητο καρνάβαλο δεν μπορείς να είσαι σίγουρος αν έχεις ή πότε έχεις δικαίωμα στη δημόσια ιδιωτικότητα.
Δημόσια ιδιωτικότητα. Να ‘την η αντίφαση. Πώς μπορεί να υπάρχει ιδιωτικότητα σε δημόσιο χώρο; Ας πούμε π.χ. ότι το “κίνημα” καταφέρνει και εξαφανίζει τις κάμερες. Τι γίνεται με τους περαστικούς; Πρέπει να περνούν με κλειστά μάτια; Τι γίνεται με τον κουτσομπόλη, που θα βγάλει βούκινο αν σε δει σε εξωσυζυγικό ραντεβού;
Όμως ο καβγάς γίνεται για τις διαδηλώσεις. Είναι παράνομες οι κάμερες στις διαδηλώσεις; Τότε είναι παράνομα και τα πλάνα διαδηλώσεων στις ειδήσεις των οκτώ. Είναι παράνομη και η “Αυγή”, που δημοσιεύει φωτογραφίες διαδηλωτών. Και αν ο φόβος είναι το φακέλωμα από την αστυνομία, πώς γλιτώνεις από τους αείποτε χαφιέδες; Να φύγουν οι χαφιεδο- κάμερες και να μείνουν οι χαφιέδες που κάνουν την ίδια δουλειά και σου κοστίζουν -ως φορολογούμενο- ακριβότερα;
Και στο κάτω κάτω γιατί, σε μια δημοκρατική κοινωνία, να απαγορεύεται η μαγνητοσκόπηση των διαδηλωτών; Σε όσους έχουν κάτι να κρύψουν (π.χ. μολότοφ), απάντησε με αξιοθαύμαστη παρρησία ο Νίκος Βούτσης σε δύσκολες γι’ αυτόν στιγμές: “Με υπερβαίνουν τα όρια επιλογών που δεν εξαντλούνται στη συλλογική και ανοιχτή δράση”.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι είναι χωρίς νόημα η έννοια της ιδιωτικότητας σε δημόσιο χώρο. Ούτε είναι στον δημόσιο χώρο επιτρεπτά κάποια δικαιώματα που σε ιδιωτικό χώρο είναι αναφαίρετα. Το λογικό λοιπόν θα ήταν να επιτρέπονται οι κάμερες να κάνουν σε δημόσιο χώρο ό,τι θέλουν. (Βέβαια, επειδή ζούμε στη χώρα της ανασφάλειας, ποιος εγγυάται ότι οι κάμερες δεν θα γυρίσουν προς ιδιωτικά δωμάτια και υπνοδωμάτια; Αυτό όμως είναι άλλο θέμα).
Η Αρχή είχε διαφορετική λογική. Και το θέμα έφτασε προς λύση στο αρμόδιο όργανο: το Συμβούλιο της Επικρατείας. Και ξαφνικά ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου αποφαίνεται ότι είναι όργανο ανώτερο από τη συνταγματικά προβλεπόμενη Αρχή και έκρινε το αντίθετο μ’ αυτήν. Από πότε οι εισαγγελείς αντικαθιστούν τη δικαιοσύνη;
Όμως, το μείζον ολίσθημα το διέπραξε ο υπουργός Δικαιοσύνης καλύπτοντας τον εισαγγελέα και εκστομίζοντας πομφόλυγες όπως: “το κοινωνικό δικαίωμα είναι τουλάχιστον εξίσου πολύτιμο με το ατομικό”. Διάβολε, νομικός αυτός, πώς μπορεί να ξεστομίζει πράγματα για τα οποία θα κοβόταν πρωτοετής φοιτητής; Το κοινωνικό δικαίωμα δεν αντιπαρατίθεται στο ατομικό. Είναι ατομικό το ίδιο. Π.χ. το δικαίωμα στη μόρφωση, στην εργασία, στον ελεύθερο χρόνο είναι ατομικά δικαιώματα. Ο κ. Χατζηγάκης θέλησε μάλλον να μας υπενθυμίσει σε ποια χώρα ζούμε: στη χώρα της διαστρέβλωσης των εννοιών και της αυθαιρεσίας.

Όλα αυτά μαζί διαπαιδαγωγούν την κοινωνία στην άποψη ότι η Δημοκρατία δεν έχει σταθερές, απαραβίαστες αρχές. Ότι οι νόμοι μπορεί ενίοτε να καθεύδουν (αρχιεπίσκοπος). Η ανασφάλεια που γεννούν, γεννά με τη σειρά της τη γνωστή μας ανομία. Και η ανομία περισσότερη ανασφάλεια. Το σπιράλ συνεχίζεται…”

Για το τέλος άφησα μια επιστολή αναγνώστη του Ριζοσπάστη, η οποία “τα λέει όλα”:

“Αγαπητέ “Ρίζο”. Από χθες Τρίτη 19 Ιούνη, που στη 2η σελίδα σου δημοσίευσες αποσπάσματα από το γραπτό κάποιου συνεπώνυμού μου (Διονύσης Γουσέτης) στην “Αυγή”, που διεκδικεί το παγκόσμιο ρεκόρ του… χολεριασμένου αντικομμουνισμού, κάθομαι σ’ αναμμένα κάρβουνα, με τη σκέψη ότι έστω και ένας από τους αναγνώστες σου μπορεί να υποθέσει ότι δράστης αυτού του τερατουργήματος είμαι εγώ. (Τόσους μεταλλαγμένους έχουν δει τα μάτια μας, γιατί να μην υποθέσει κάποιος ότι μεταλλάχτηκα και εγώ). Γι’ αυτό σε παρακαλώ, να δημοσιεύσεις αυτό το γράμμα μου, για να γίνει γνωστό ότι καμιά μα καμιά σχέση δεν έχω με αυτό το πρόσωπο. Σε παρακαλώ να μου κάνεις το χατίρι, γιατί μόνο έτσι ίσως απαλλαγώ από την επιθυμία που μου ήρθε να πάω ν’ αλλάξω το επώνυμό μου. Γιάννης Χ. Γουσέτης, δικηγόρος”

Αποκαλύψεις | 13 Comments »

Ερώτηση: Σήμερα πήρα την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Βρήκα βέβαια το καταστατικό του κόμματος, όμως δεν βρήκα αίτηση εγγραφής; Μπορώ να πάω στα γραφεία της εφημερίδας να το πάρω;

Σκέψη: Χάλια είμαι σήμερα. Ξέχασα να πάω να ψηφίσω. Πάντως αν πήγαινα, είμαι σίγουρος πως θα ψήφιζα… Πρετεντέρη. Ελπίζω εσείς να κάνατε το καθήκον σας.

Αποκαλύψεις | No Comments »

Είναι γνωστό, ότι ο Άδωνις (Σπύρος) Γεωργιάδης, εκτός από μεγάλος φασίστας είναι και γραφικότερος της Σαντορίνης. Δεν μπορώ να διαφωνήσω βέβαια, πως όταν βρίσκεται στα μεγάλα κανάλια, οι εμφανίσεις του είναι αρκετά προσεγμένες αν και πώς θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι διαφορετικό από την στιγμή που του γίνονται οι καλύτερες πάσες από τους δημοσιογράφους-παπαγαλάκια.

Ας μην το περιορίσω όμως στο ΛΑ.Ο.Σ., γιατί σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό το μεγάλο πρόβλημα, ούτε θα γίνω ξαφνικά ο άνθρωπος που ξεχνάει ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και του θίγεται το περί δημοκρατίας αίσθημα από την παρουσία του ΛΑ.Ο.Σ. στην βουλή.

Όταν λοιπόν, σοσιαλδημοκράτες, νεοφιλελεύθεροι ή φασίστες (διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος όλες), βρίσκονται σε μικρότερα κανάλια ή έντυπα, βγάζουν τον πραγματικό τους εαυτό και τότε ή θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος ή (αν είσαι λιγότερο ψύχραιμος) θα πέσεις πάνω στην τηλέοραση και θ’ αρχίσεις να την κλωτσάς, μέχρι να αντιληφθείς ότι δεν σου περισεύουν χρήματα να αγοράσεις καινούρια.

Έτσι λοιπόν, δεν πρόκειται να ξεχάσω προεκλογική εκπομπή στο ALTER γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα με τον Σκανδαλίδη να τονίζει σε υποψήφια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ πως τα δύο κόμματα δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές (πόσο δίκιο έχεις ρε Κώστα;) και έτσι θα μπορούσαν να συνεργαστούν μετεκλογικά.

Δεν πρόκειται να ξεχάσω επίσης, τον Νίκο Γεωργιάδη (δεν είναι βουλευτής πια, κρίμα) να δηλώνει σε εκπομπή του Τηλε Άστυ ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να φορολογούμε τους μεγαλοαστούς καθώς είναι αυτοί που -ούτως ή άλλως- μας ζούνε σαν χώρα.

Ο Άδωνις δεν μπορώ πω πως τους ξεπέρασε, πάντως, έθεσε σοβαρότατη υποψηφιότητα για την πρωτιά στην μάχη της γραφικότητας. Πάνω στο ζάπινγκ, έπεσα σε εκπομπή του Blue Sky, στην οποία ρόλο σχολιαστή των γεγονότων είχε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ. Ο Άδωνις, λοιπόν, βρήκε λύσεις για τον τερματισμό των καταλήψεων. Μεταφέρω τα λεγόμενά του. 

“Είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Έπρεπε να έχει επέμβει η κυβέρνηση. Δηλαδή να πει το υπουργείο Παιδείας, ότι: Στα σχολεία που τελούν υπό κατάληψη, οι μαθητές θα παίρνουν απουσίες. Οι μαθητές που δεν θέλουν την κατάληψη θα πηγαίνουν στο υπουργείο Παιδείας και θα καταθέτουν μια υπεύθυνη δήλωση με την οποία θα δηλώνουν ότι δεν έχουν συμμετοχή στην κατάληψη. Αυτοί δεν θα παίρνουν απουσίες. Έτσι και οι 10 μαθητές ανα σχολείο που θέλουν την κατάληψη, θα αναγκασθούν να ανοίξουν τα σχολεία. Ε, δεν μπορούν 10 κουκουλοφόροι κομμουνιστάς να κλείνουν τα σχολεία”

Ώρες λοιπόν πασχίζω να καταλάβω τι μου θυμίζει αυτή η ιδέα του Άδωνι… Τι σκατά, κάπου το έχω ξανακούσει αυτό που πας και υπογράφεις κάτι και απαλλάσεσαι από τις κυρώσεις. Μα να μην μπορώ να θυμηθώ. Βοηθείστε κάποιος ρε παιδιά!

Επειδή θα σκάσω αν δεν το γράψω όμως. “κύριε” Γεωργιάδη, οι ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, δεν φόρεσαν ποτέ κουκούλα. Αυτοί που φορούσαν την περίοδο της κατοχής, της απελευθέρωσης αλλά και του εμφυλίου, κουκούλα ήταν οι (πολιτικοί) προγονοι σας. 

Αποκαλύψεις | 5 Comments »